Uzasadnienie
Z. A. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi sam, posiada dom o pow. około 130 m2 oraz nieruchomość o pow. 49 arów, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku podał, iż jedynym źródłem jego utrzymania jest renta w wysokości 844 zł (po potrąceniu 639 zł) miesięcznie. W uzasadnieniu podniósł, iż jest osobą chorą i ponosi wydatki na leczenie w wysokości 150-200 zł miesięcznie, a nadto wydatki na energię elektryczną – około 80 zł, na gaz – 52 zł oraz wodę – około 50 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego dochodu, który pozwoliłby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Wzięto pod uwagę, iż utrzymuje się z renty, której wysokość (639 zł) nie pozwala na wydatki inne aniżeli niezbędne dla utrzymania. Nadto zauważyć należało, iż wnioskodawca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem go za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.