Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu E. S. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem z 28 lipca 2016 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. (przesłanym tut. Sądowi do wiadomości) wyznaczyła radcę prawnego A. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, wyrokiem z 23 lutego 2017 r. oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczyła, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Adwokatowi doręczono na rozprawie formularz dla pełnomocników świadczących pomoc prawną z urzędu do wypłaty wynagrodzenia oraz zobowiązano do wypełnienia druku i zwrotu do Sądu wraz z fakturą VAT celem wypłacenia wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715). W myśl § 22 tego aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte skargą z dnia 14 grudnia 2015 r., a zakończyło się w dniu 23 lutego 2017 r. wydaniem przez tut. Sąd wyroku. Wobec powyższego należy odnieść się do przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1805; dalej rozporządzenie z 2015 r.). § 22 rozporządzenia z 2015 r. zawiera również (analogiczny w treści do wyżej cytowanego) przepis przejściowy, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Omawiane rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 rozporządzenia z 2015 r.). Jak już wyżej wskazano, postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte 14 grudnia 2015 r., a zakończyło się wyrokiem z 23 lutego 2017 r., tj. zostało wszczęte i niezakończone przed 1 stycznia 2016 r., tj. przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2015 r. Wobec wypełnienia dyspozycji przepisu § 22 rozporządzenia z 2015 r., należne radcy prawnemu A. P. wynagrodzenie trzeba ustalić w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z 2015 r., tj. w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.; dalej rozporządzenie z 2002 r.).
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r., stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz z tytułu Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Socjalnych. Zatem niniejsza sprawa należy do kategorii "innych spraw", o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z 2002 r. Według tego przepisu należna radcy prawnemu A. P. opłata za czynności wykonane z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji wynosi 240 zł. Jednocześnie stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r. opłatę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.