Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. wezwano S. M. do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
S. M. złożył zażalenie na ww. zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r. sygn. akt GZ 324/11 oddalił zażalenie na ww. zarządzenie.
Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2011 r. wezwano S. M. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2011. r.
Ww. zarządzenie zostało doręczone skrzącemu w dniu 18 lipca 2011 r., a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 25 lipca 2011 r.
W dniu 8 sierpnia 2011 r. wnioskodawca uiścił przedmiotowy wpis.
W dniu 9 sierpnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął wniosek S. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
We wniosku wnioskodawca podniósł, iż nie uiścił wpisu od skargi w terminie ponieważ nie posiadał środków finansowych. Dopiero po sprzedaży zbóż mógł dokonać takiej wpłaty. Wskazał, iż nie dotrzymanie terminu uiszczenia wpisu nie było z jego strony zaniedbaniem ani zlekceważeniem Sądu, lecz wynikło z przyczyn ekonomicznych niezależnych od niego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Sąd badając wniosek o przywrócenie terminu bada czy wnioskodawczyni wniosła go w terminie 7 dniowym przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Po analizie akt sprawy należy stwierdzić, iż wnioskodawca zachował termin o którym była mowa powyżej.
Podkreślić należy, że we wniosku skarżący wskazał, że nieterminowe opłacenie wpisu sądowego wynikało z trudnej sytuacji ekonomicznej - nie posiadał środków finansowych i dopiero po sprzedaży zbóż mógł dokonać takiej wpłaty.
W ocenie Sądu, dotychczasowe postępowanie strony uwidocznione w aktach sprawy, oraz podawane przez nią okoliczności, świadczą o tym, iż niewykonanie zarządzenia sędziego z dnia 11 lipca 2011 r. nie było wynikiem zaniedbania, czy też braku staranności ze strony skarżącej, a nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).