Uzasadnienie
Skarżący – V.K. – złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z uwagi na fakt, iż z okoliczności sprawy wynikało, że miejscem zamieszkania skarżącego jest U., zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. – w myśl art. 299 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej p.p.s.a. – cudzoziemiec został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skierowane zostało na adres wskazany w skardze, a następnie doręczone w dniu 28 kwietnia 2010 r. (k. 18 akt sądowych).
Pomimo wezwania skarżący do dnia dzisiejszego nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Zgodnie z treścią art. 299 § 1 i § 2 p.p.s.a. jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, iż zamieszkały za granicą skarżący w zakreślonym terminie nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce, na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.