Uzasadnienie
W skardze z dnia 5 marca 2012 r. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego P. M. (zwany dalej: skarżącym) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego w [...] w sprawie przyznania skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym, co do zasady przez stronę, materiale dowodowym. Jak podkreślił NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl., brak prawidłowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W ocenie Sądu dokonując uzasadnienia przedmiotowego wniosku skarżący winien był wykazać w sposób kompleksowy ciąg przyczynowo – skutkowy obrazujący okoliczności ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonania tej powinności wnioskodawca jednak zupełnie zaniechał.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazać również należy, że jeżeli – tak jak w rozpoznawanym przypadku – we wniosku brak jest uzasadnienia, to nie można uznać tego za brak formalny podlegający uzupełnieniu, lecz za brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji skutkujący oddaleniem wniosku (por. postanowienia NSA z dnia 24 maja 2007 r., I OZ 379/07 i z dnia 1 lutego 2011 r., II FZ 667/10 niepubl.). Uzasadnienie wniosku poprzez wykazanie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest bowiem konieczne by pismu temu można było nadać dalszy bieg i rozpoznać wniosek.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.