Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący powiat wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., określającą przypadającą do zwrotu do budżetu państwa kwotę 85.225,78 zł wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie posiada wystarczających środków na realizację decyzji organu. Wskazał też, iż jako jednostka samorządu terytorialnego jest w znacznym stopniu ograniczony w wydatkowaniu posiadanych środków finansowych jak też ich pozyskiwaniu. Skarżący w dużo większym stopniu niż podmioty niepubliczne – takie jak przedsiębiorcy – narażony jest bowiem na utratę płynności finansowej. W uzupełnieniu wniosku przy piśmie z dnia 4 marca 2014 r. skarżący nadesłał aktualną uchwałę budżetową na rok 2014, kopie licznych umów kredytowych oraz kwartalne sprawozdanie o stanie zobowiązań według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji według stanu na koniec IV kwartału 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11) gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. Powyższe zasady dotyczą również innych jednostek samorządu terytorialnego, w tym powiatów.
Wskazać należy, iż w sprawozdaniu o stanie zobowiązań powiatu według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji na koniec IV kwartału 2013 r. suma zadłużenia skarżącego powiatu wynosiła 33.416.305,68 zł. Z uchwały z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w sprawie budżetu Powiatu T. wynika natomiast, iż planowana nadwyżka budżetowa w wysokości 4.433.808 zł będzie przeznaczona w całości na spłatę wcześniej zaciągniętych zobowiązań z tytułu kredytów.
W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania środków wynikających z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 85.225,78 zł wraz z odsetkami spowodowałby zakłócenie w finansach powiatu, konieczność wprowadzenia zmian do uchwalonego już budżetu i dokonywania w tym zakresie przesunięć środków, których powiat nie planował. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji powiatu. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji