Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 876/13 tut. Sąd oddalił skargę I. F., dalej: "Skarżąca", na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydane w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. M. K.-D.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. adwokat wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 4 grudnia 2013 r. W dniu 4 marca 2016 r. adwokat reprezentowała Skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II GSK 1512/14. Pismem z 27 czerwca 2016 r. adwokat wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie V SA/Wa 876/13 oraz w sprawie II GSK 1512/14. Pełnomocnik oświadczyła, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części.
Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jednocześnie w myśl § 23, rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony dla Skarżącej po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji. Przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. adwokat wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 4 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok oddalający skargę kasacyjną w dniu 4 marca 2016 r., tj. po wejściu w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.
W związku z tym, że skarga kasacyjna została wniesiona 7 kwietnia 2014 r., a postępowanie w II instancji zakończył wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2016 r., stosownie do § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w niniejszej sprawie należało ustalić należne adwokatowi wynagrodzenie w oparciu o przepisy dotychczasowe, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz.461), dalej: "rozporządzenie".
Stosownie do treści § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), dlatego za podstawę wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego przyjąć należy stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Pełnomocnik - adw. M. K.-D., nie reprezentowała Skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji; została ustanowiona po wydaniu wyroku tut. Sądu oddalającego skargę. Adwokat złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządziła skargę kasacyjną oraz stawiła się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik oświadczyła również, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Wobec tego adwokatowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100% stawki minimalnej, tj. w wysokości 240 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.