Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z [...] marca 2004 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...], którą uznano dokonane przez stronę zgłoszenie celne za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...] została skutecznie doręczona za pośrednictwem upoważnionego funkcjonariusza bezpośrednio do kancelarii przedstawiciela strony, w trybie art. 153 Ordynacji podatkowej, w dniu 20 listopada 2003 r., natomiast odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 8 grudnia 2003 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art.223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Sp. z o.o, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 153 §1 i § 2, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 oraz art. 2621 Kodeksu celnego – poprzez niewłaściwe rozpoznanie okoliczności doręczenia stronie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...], bezzasadne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania strony, sprzeczność ustaleń w przedmiocie terminu złożenia odwołania, jak również wadliwość podjętych czynności kontroli dopuszczalności wniesionego przez stronę odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do przepisu art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 144 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy (celny) doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia (art. 152 Ord. pod.).
Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu przez pocztę lub w inny sposób, pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy. W tym przypadku uznaje się, że pismo zostało doręczone w dacie odmowy przyjęcia (art. 153 O. pod.).
Wybór podmiotu doręczającego pismo należy do organu podatkowego (celnego), nie oznacza to jednak, że organ może dokonywać doręczenia pisma równocześnie za pośrednictwem kilku podmiotów wymienionych w art. 144 O. pod., a następnie uznawać za skuteczne doręczenie przez wybrany przez siebie podmiot, stosownie do okoliczności.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...] została w dniu 19 listopada 2003 r. wysłana za pośrednictwem poczty na wskazany w pełnomocnictwie z dnia [...].07.2003 r. adres dla doręczeń radcy prawnego J. T. – ul. [...], [...]. Pełnomocnik strony potwierdził doręczenie decyzji własnoręcznym podpisem w dniu 1.
- 12. 2004 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 88v akt. adm).
Równocześnie, w dniu 20 listopada 2003 r., organ celny podjął próbę doręczenia tej samej decyzji pełnomocnikowi skarżącej pod adresem Kancelarii Prawniczej przy ul. [...] w [...] za pośrednictwem pracownika organu. Pracownik sporządził notatkę z rozmowy przeprowadzonej przez domofon z osobą, która poinformowała o nieobecności r. pr. J. T. oraz, ze nie może przyjąć pism. (k. 99 akt adm.). Do akt administracyjnych nie złożono decyzji, której dotyczy notatka z dnia 20.11.2003 r.
Dyrektor Izby Celnej- pomijając fakt wysłania za pośrednictwem poczty w dniu 19.
11. 2003 r. i doręczenia w dniu 1.12. 2003 r. pełnomocnikowi skarżącego decyzji z dnia [...].11.2003r.- uznał, że organ I instancji skutecznie doręczył przedmiotową decyzję za pośrednictwem upoważnionego funkcjonariusza w dniu 20.11.2003 r. w trybie art. 153 Ordynacji podatkowej.
Stanowisko to jest błędne co najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, jak już wskazano wyżej, przepisy Ordynacji podatkowej nie dopuszczają możliwości równoczesnego doręczania tej samej decyzji za pośrednictwem różnych podmiotów wymienionych w art. 144 i dokonywania następnie uznawania za skuteczne doręczenia przez wybrany przez siebie podmiot, stosownie do okoliczności. Po drugie, aby uznać za skuteczne doręczenie w trybie art. 153 Ordynacji, muszą być spełnione przesłanki tego przepisu, a w szczególności pismo z adnotacją o odmowie przyjęcia i datą odmowy przyjęcia pisma przez adresata musi być włączone do akt sprawy.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że prawidłowe i prawnie skuteczne było doręczenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z [...] listopada 2003 r. nr [...] za pośrednictwem poczty na wskazany w pełnomocnictwie z dnia [...].07.2003 r. adres dla doręczeń r. pr. J. T. Pełnomocnik strony potwierdził doręczenie decyzji własnoręcznym podpisem w dniu 1 grudnia 2004 r. Spełnione zostały zatem przesłanki art. 144, art. 145 § 2 i art. 152 § 1 Ordynacji podatkowej.
Wbrew zatem ustaleniom organu odwoławczego zawartym w zaskarżonym postanowieniu, odwołanie od powyższej decyzji, skutecznie doręczonej w dniu 1 grudnia 2003 r., złożone w dniu 8 grudnia 2003 r.(k 103 akt adm.), zostało wniesione w terminie określonym w art. 223 Ordynacji podatkowej.
Konsekwencją wadliwego zastosowania wymienionych przepisów Ordynacji podatkowej było wydanie przez Dyrektora Izby Celnej w [...] postanowienia, naruszającego przepis art. 228 cyt. wyżej ustawy,.
Z tych przyczyn i na podstawie przepisu art.145 § 1 pkt. 1 c), art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.