Uzasadnienie
Opisana w komparycji decyzja została doręczona w dniu 27 sierpnia 2010 r. dorosłemu domownikowi skarżącego (k. 42 akt adm.).
Skarga na powyższą decyzję została złożona w dniu 30 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego, k. 21 akt sądowych). Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i załączniki do wniosku: kopię opinii z... czerwca 2009 r., kopię zaświadczenia o... z dnia... lutego 2009 r. wraz z tłumaczeniem na język polski oraz postanowienie Sądu Rejonowego z dnia... listopada 2010 r. We wniosku wskazano, że decyzja o wydaleniu cudzoziemca spowodowała u niego wstrząs psychiczny objawiający się... oraz..., które uniemożliwiły mu podjęcie racjonalnych decyzji odnośnie podjęcia środków prawnych w celu uzyskania ochrony międzynarodowej. Wskazano także, iż wcześniej – w terminie do złożenia skargi – ze względu na stan psychofizyczny, jak też ogólną nieznajomość języka polskiego oraz polskich realiów prawnych cudzoziemiec nie był w stanie wnieść skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.).
Z wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż z bezpłatnej pomocy prawnej cudzoziemiec skorzystał w dniu... listopada 2010 r., co mając na uwadze należało uznać, iż wniosek z dnia 30 listopada 2010 r. o przywrócenie terminu został złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena.
Analizując wyjaśnienia przedstawione przez skarżącego Sąd uznał, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Dokonując oceny ziszczenia się przesłanki braku winy Sąd zwraca uwagę, iż skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie zaskarżenia decyzji zarówno w języku polskim, jak też rosyjskim (ojczystym języku skarżącego) – k. 32 akt adm. verte. Odpada zatem przesłanka nieznajomości języka, zwłaszcza, że nieznajomość języka polskiego nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu, lecz powinna skłonić stronę do skorzystania z pomocy tłumacza [v. wyrok NSA z 6 września 2001 r., sygn. akt V SA 165/01].
Co zaś tyczy się choroby skarżącego, to skarżący nie uprawdopodobnił, by w ustawowym terminie do złożenia skargi do sądu tj. do 29 września 2010 r., występował stan uniemożliwiający jej złożenie. Załączona do omawianego wniosku kopia opinii... z 30 czerwca 2009 r. znajdowała się już w aktach administracyjnych sprawy (k. 56 akt adm.), co oznacza, że strona nie może się nań powoływać przy składaniu kolejnego pisma procesowego. Również zaświadczenie o... nosi datę z 2009 r., a ponadto stwierdza jedynie występowanie..., co ipso facto w ocenie Sądu nie stanowi samodzielnej przesłanki przemawiającej za przywróceniem terminu. Z postanowienia Sądu Rejonowego... z dnia... listopada 2010 r. sygn. akt... wynika zaś jedynie, że po pierwsze, skarżący przebywał w areszcie dopiero od dnia... października 2010 r., po drugie, że w dniu umieszczenia cudzoziemca w areszcie w celu wydalenia pobyt w tym areszcie nie mógł powodować niebezpieczeństwa dla jego życia lub zdrowia (art. 103 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach [tj.
Dz. U. z 2006 r., Nr 234 poz. 1694 z późn.zm.]). Z powyższego natomiast wynika, iż brak przesłanek do przypuszczenia, że między dniem doręczenia decyzji (27 sierpnia 2010 r.) a dniem umieszczenia skarżącego w areszcie (28 października 2010 r.) nastąpiły okoliczności mogące uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.
Zawarte w treści wniosku stwierdzenia o wstrząsie psychicznym są zbyt ogólnikowe, aby mogły uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.