Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., Burmistrz P. uznał za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez zobowiązanych L. i Z. C. (dalej: "skarżący") w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r..
Po rozpoznaniu zażalenia skarżących postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce, utrzymało w mocy ww. postanowienie.
Zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu organu II instancji, skarżący wnieśli do tut. Sądu skargę, domagając się uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] marca 2017 r.
Organ w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako złożona w sprawie wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych.
Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Podstawowym warunkiem dopuszczalności skargi jest to, aby sprawa podlegała właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie i powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j. z późn. zm., dalej p.p.s.a.).
Zakres spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. został znowelizowany ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. i ma zastosowanie do postępowań wszczętych po tym dniu. Jedną z wprowadzonych zmian było wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych możliwości kontroli orzeczeń wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Przed nowelizacją art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. posiadał bowiem następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie".
Po nowelizacji przepis ten stanowi, że: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 12 kwietnia 2017 r. Zatem zastosowanie mają przepisy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Skoro więc przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela co do zgłoszonych przez skarżących zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, to skarga nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że co prawda organ II instancji pouczył zobowiązanych o prawie zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego, to jednak pouczenie to było błędne. Jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, błędne pouczenie o prawie wniesienia skargi nie tworzy prawa do skargi. O właściwości sądu administracyjnego przesądzają przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne obowiązujące w dniu rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej. Właściwości sądu administracyjnego nie można wyprowadzić z wadliwego pouczenia organu administracji publicznej lub pouczenia, które w dniu wydania zaskarżonego aktu było prawidłowe, ale w wyniku zmiany przepisów prawa utraciło swoją aktualność (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2016 r., II OSK 228/16 oraz postanowienie z dnia 24 marca 2016 r., II SA/Ol 314/16).
W związku z powyższym skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna z tego powodu, że przedmiot skargi został wyłączony spod kognicji sądów administracyjnych. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.