Uzasadnienie
R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Zastępcy Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] dotyczące informacji o dokonaniu całkowitej korekty kwoty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), dalej zw..p.p.s.a.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Rozważając sprawę należy stwierdzić co jest niesporne, że jej źródłem jest umowa stron zawarta w związku z realizacją Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 Oś 3,, Jakość życia na obszarach wiejskich i różnicowanie gospodarki wiejskiej", działania,, Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" cel operacji: wzrost dochodu rolniczego poprzez rozwiniecie dotychczasowej działalności oraz wprowadzenie nowych usług.
Podstawą prawną wspomnianego Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 stanowi art. 22 ust 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64 poz. 427 z poźn. zmianami) oraz Obwieszczenie Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 12 października 2007 r. w sprawie Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (M.P. z 2007 r. Nr 94 poz 1035). W sprawie miały też zastosowanie przepisy Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200 poz. 1442 z poźn. zm.) oraz Rozporządzenie RADY (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)(Dz.U.UE L z dnia 21 października 2005 r.)
Zgodnie z § 8 ust 1 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 wnioski o dofinansowanie realizacji projektu składane są w Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, właściwym ze względu na miejsce projektu.
W przedmiotowej sprawie Skarżąca złożyła w dniu 9 października 2009 r. stosowny wniosek o dofinansowanie do instytucji wdrażającej działanie programu tj. do Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Efektem zaaprobowania wniosku przez Agencję, było podpisanie w dniu [...] marca 2010 r. między R. K. umowy określającej prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu. Zgodnie z zapisami umowy (§ 4) agencja zobowiązała się do wypłacenia skarżącej na warunkach określonych w umowie oraz na podstawie złożonego wniosku o płatność, pomocy w wysokości 100000,00 zł, jednak nie więcej niż 50% poniesionych kosztów kwalifikowanych operacji.
W dniu 8 lipca 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o płatność udokumentowany fakturami. Organ w trakcie weryfikacji wniosku o płatność i załączonych do niego faktur stwierdził, że ciągnik rolniczy będący przedmiotem dofinansowania skarżąca zakupiła w P.PH.U., [...]", firmie należącej do jej męża.
Zastępca Kierownika Biura Wsparcia Inwestycyjnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] poinformował skarżącą o dokonaniu całkowitej korekty kwoty dofinansowania. Powołał się na przepis wyższej cytowanych aktów prawnych oraz § 9 ust. 7 przedmiotowej umowy.
Skarżąca w odpowiedzi na powyższe pismo wniosła o wezwanie o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała skarżąca, iż ww. wezwanie zostało rozpatrzone negatywnie ponieważ zdaniem organu umowa o wykonanie inwestycji została wykonana,,z samym sobą" i jest czynnością pozorną i miała na celu obejście przepisów dotyczących przyznawania pomocy finansowej w przedmiotowym programie.
Jak wynika z powyższego stanu faktycznego przedmiotem sporu stron, jest kwestia naruszenia postanowienia § 9 ust. 7 umowy z dnia [...] marca 2010 r. Należy wskazać, iż Agencja jest podmiotem wyodrębnionym organizacyjnie i strukturalnie. Będąc osobą prawną, może być ona traktowana w określonych warunkach przewidzianych przepisami prawa jako organ o charakterze funkcjonalnym, w takim zakresie, w jakim jest ona uprawniona do działania w formach o charakterze władczym
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Strony - co wskazano wyżej - łączyła umowa, zatem wszelkie kwestie dotyczące tego, czy były podstawy do jej wypowiedzenia oraz podstawy do odmowy wypłaty określonej w niej kwoty dofinansowania, muszą być traktowane jako kwestie podlegające rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Bardzo jasne stanowisko dotyczące drogi sądowej i określenia w jakich granicznych sytuacjach właściwy jest sąd administracyjny a w jakich powszechny (w rozumieniu sądu cywilnego), zawarte jest w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 29.03.2006 r. II GPS 1/06 ONSAiWSA 2006/4/95.
Podobne zagadnienie dotyczące drogi sądowej i rozumienia pojęcia sprawy administracyjnej a związane ze stosowaniem przepisów ustawy z 20 kwietnia 2006 r. o Narodowym Planie Rozwoju, uwzględniające stanowisko wynikające ze wspomnianej uchwały NSA, rozstrzygane było w wyroku NSA z 8.06. 2006 r. II GSK 63/06 Lex nr 188514. W wyroku tym bardzo wyraźnie podkreślono, że ustawa o Narodowym Planie Rozwoju, przewiduje dwuetapowość postępowania związanego z realizacją wskazanych w niej m.in. sektorowych programów operacyjnych. Pierwszy z tych etapów, związany z oceną złożonych wniosków o dofinansowanie o jakim mowa jest w treści art. 26 ust. 2 w/w ustawy, jest postępowaniem administracyjnym i powinien kończyć się wydaniem decyzji, czego konsekwencją jest, że w przypadku sporów wynikłych na tym tle, zainteresowanym dofinansowaniem, służy skarga do sądu administracyjnego. Drugi etap postępowania, który jest wynikiem zawarcia umowy o jakiej jest mowa w art. 26 ust.5 ustawy powoduje, że spory powstałe na tle wywiązania się z umowy będącej umową cywilną, podlegają sądowi cywilnemu.
W przedmiotowej sprawie doszło do realizacji drugiego etapu realizacji projektu w związku z zawarciem umowy, co powoduje, że zdaniem Sądu przedmiotowa sprawa, nie ma charakteru sprawy administracyjnej w rozumieniu art.1 w zw. z art. 3 ustawy z 30 czerwca 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o p.p.s.a. odrzucił skargę.