Uzasadnienie
W skardze na decyzję Ministra Finansów z [...] stycznia 2013r. pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zobowiązującej Gminę B. do zwrotu do budżetu państwa części dotacji celowej udzielonej w roku 2010 w kwocie 500.346,06 zł (wraz z odsetkami) jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości na dofinansowanie świadczeń pomocy materialnej dla uczniów o charakterze socjalnym.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że wykonanie decyzji będzie powodować istotne, negatywne konsekwencje dla budżetu Gminy. Kwota, jak podkreślił autor wniosku jest na tyle znaczna, że w istotny sposób uszczupli budżet i spowoduje obniżenie możliwości realizacji zadań gminy, co bez wątpienia niekorzystnie wpłynie na zaspokojenie potrzeb wspólnoty samorządowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek Gminy zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek dotyczy decyzji, którą Minister Finansów nakazał Gminie B. zwrot do budżetu państwa części dotacji celowej udzielonej w roku 2010 na dofinansowanie świadczeń pomocy materialnej dla uczniów o charakterze socjalnym. Gminie nakazano zwrot kwoty 500.346,06 zł, stanowiącej część wypłaconych środków łącznie z odsetkami, z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości dotyczące ich wykorzystania.
W ocenie Sądu obowiązek natychmiastowego zwrotu tak wysokiej kwoty, spowodowałoby konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jego swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej.
Ewentualny natychmiastowy zwrot wymienionej wyżej kwoty, mógłby spowodować konieczność zmniejszenia środków przeznaczonych na bieżące potrzeby jej mieszkańców, ale też w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji gminy, na co zwrócił uwagę pełnomocnik skarżącego w treści wniosku.
Trzeba też zdaniem Sądu wziąć pod uwagę fakt, że przyznane środki pieniężne zostały już rozdysponowane, zatem zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
Sąd doszedł do przekonania, że przytoczone wyżej okoliczności w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.