Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Sąd wskazał m.in., iż F. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Spółka") nie poparła swojego wniosku aktualnymi danymi dotyczącymi jej kondycji finansowej.
Pismem z dnia 29 lutego 2016 r. Skarżąca wniosła o zmianę ww. postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Argumentując swój wniosek Spółka wskazała, że zapłata kwoty określonej w decyzji będzie dla niej bardzo dotkliwa, a uiszczenie jej może spowodować znaczną szkodę w posiadanym majątku Skarżącej, której następstwa mogą być nieodwracalne.
Jak zaznaczyła, zgodnie z załączoną do niniejszego pisma dokumentacją finansową obrazującą jej kondycję gospodarczą (sprawozdanie finansowe za 2014 r., rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., oraz bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r.), choć 2014 rok zakończył się zyskiem w wysokości [...] zł, to już pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości [...] zł. Spółka podniosła również, że rok 2013 zakończyła zyskiem netto w wysokości [...] zł, zaś rok 2014 zyskiem netto [...] zł, co wskazuje na stale pogarszającą się kondycję finansową spółki, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych ([...]%) oraz gry na automatach w salonach gier ([...]%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną ([...]%).
Skarżąca poinformowała, że nie prowadzi w zasadzie innych działalności gospodarczych niż wymieniona wyżej. Podniosła, że w latach 2014-1015 nastąpiło wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach (upłynął 6-letni okres ich ważności), co spowodowało regres w kondycji finansowej strony, której pozostał jedynie marginalny obecnie segment kasynowy, niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów.
Podała, że toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych za prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Wskazała, że obecna wysokość nałożonych kar wynosi [...] zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na możliwości płatnicze Strony w realiach gospodarczych wyznaczonych przedmiotem jej działalności. Dodała, iż terminy płatności kar pieniężnych mogą następować po sobie w krótkich odstępach czasu, a konieczność ich jednorazowego uiszczenia znacząco wpłynie na wynik finansowy Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Skarżący są uprawnieni do złożenia ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub wniosku o zmianę już wydanego w tej kwestii postanowienia. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu ma bowiem charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie, zatem nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej jest zasadny. Spółka nadesłała do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących: jej kondycji finansowej (m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat na dzień 30 listopada 2015 r., sprawozdanie finansowe spółki za 2014 i 2013 rok), jak również postępowań prowadzonych wobec Spółki w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych (znajdujących się w toku, jak i już zakończonych), a także łącznej wysokości już nałożonych na Spółkę kar. Nadesłane dokumenty w powiązaniu z wyjaśnieniami Strony pozwalają na ocenę, czy w sprawie niniejszej istnieją podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Strona upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd Skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej kwocie [...] zł (stan na dzień złożenia wniosku). Biorąc pod uwagę wskazany zysk Spółki za 2014 r., tj. zaledwie [...] zł, fakt, że pierwszy kwartał 2015 r. zakończył się stratą w wysokości [...] zł oraz, że wygaśnięcie w latach 2014-2015 wszystkich zezwoleń na punkty gry na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach spowodowało regres w kondycji finansowej strony, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa Skarżącej.
Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak Strona podała, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 września 2014 r. sygn. akt II GZ 497/14 oraz w postanowieniu z 4 listopada 2014 r. sygn. akt II GZ 730/14).
Skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez nią ochrony tymczasowej. W związku z powyższym, w oparciu art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.