Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. Z.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydaną w jego sprawie decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sadowego należnego w sprawie. Wezwanie doręczono w dniu 8 maja 2012 r.
W dniu 16 maja 2012 r. skarżący uiścił na rachunek tut. Sądu kwotę 200 zł tytułem należnego w sprawie wpisu sądowego. Odpowiadając na wezwanie Sądu pismem z dnia 17 czerwca 2012 r. skarżący wyjaśnił, iż wpis sądowy uiścił jeden dzień po terminie ponieważ dopiero w tym dniu uzyskał pożyczkę na ten cel. Skarżący zwrócił się przy tym o nie odrzucanie jego skargi bowiem uchybił zakreślonemu terminowi ze względu na trudną sytuację ekonomiczną swojej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez jej winy. Trudna sytuacja finansowa skarżącego oraz okoliczności powołane w uzasadnieniu wniosku w kontekście przedmiotu niniejszej sprawy (rozłożenie na raty kary pieniężnej) wskazują w ocenie Sądu, iż dopełniono należytej staranności a powstałego opóźnienia nie można uznać za uchybienie zawinione przez skarżącego.
Sąd uznał zatem wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i na podstawie art. 89 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.