Uzasadnienie
M. wniósł skargę na opisane w komparycji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W..
W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że po zapoznaniu się z zarzutami zawartymi w skardze, postanowieniem z [...] maja 2018 r., nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2018 r. nr [...], a także poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nieprzystąpienia do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.
Następnie, w dniu 6 lipca 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym strona skarżąca poinformowała, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez sąd.
Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne. W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.