Uzasadnienie
K. K. w dniu 27 maja 2009 r. wniósł skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. występując przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W świetle wyjaśnień uzasadniających wniosek o wstrzymanie przedmiotowej decyzji, Skarżący obawia się, że w przypadku powrotu do Armenii narażony będzie na poniżające traktowanie ze względu na negatywny stosunek do jego rodziny tamtejszych władz w szczególności wojska, bowiem prześladowanie ze strony władz Armenii było powodem ucieczki jego rodziny z kraju pochodzenia. Skarżący podniósł, iż wobec jego rodziny wojsko bezpodstawnie dopuszczało się przemocy fizycznej oraz szykan moralnych.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu.
W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez Skarżącego okoliczności dotyczących przyjazdu do Polski oraz konsekwencji jego powrotu do Armenii, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.