Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) września 2018r. nr (...) Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości odmówiła M. sp. z o. o. w W. (dalej także, jako: strona, skarżąca, odwołująca) ulgi w postaci umorzenia odsetek od kwoty 81842,71 zł. Po rozpatrzeniu odwołania od wyżej wymienionej decyzji wniesionego przez stronę Minister Inwestycji i Rozwoju (dalej także, jako: organ odwoławczy, minister, organ II instancji) decyzją z dnia (...) marca 2019r. znak: (...) utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Zasadą generalną jest regulowanie należności wobec Skarbu Państwa wynikających z przepisów prawa.
Obowiązek spłaty należności wraz z odsetkami wynika z art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp, zgodnie, z którym w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ufp, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków do dnia zwrotu. Organ II instancji przypomina, iż Odwołująca wystąpiła z wnioskiem o umorzenie odsetek od należności głównej zwróconej w dniu (...) listopada 2017 r. kwoty dotacji w wysokości 81 842,71 zł. Organ I instancji w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego uznał, że w niniejszej sprawie nie zaszły przesłanki uzasadniające umorzenie odsetek.
Zatem podstawą prawną do wydania decyzji w sprawie udzielenia ulgi w spłacie przedmiotowych należności będzie przepis art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b ufp, uzależniający umorzenie należności od istnienia uzasadnionych względów społecznych lub gospodarczych, w szczególności możliwości płatniczych zobowiązanego.
Przepisy ustawy o finansach publicznych nie definiują użytych w art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b ufp pojęć "uzasadnionych względów społecznych lub gospodarczych", nie odsyłają też do innych aktów prawnych. Ustawodawca, zatem nie zdecydował się na wyjaśnienie wskazanych pojęć, pozostawiając ich zdefiniowanie organom administracji, doktrynie i orzecznictwu sądowo administracyjnemu. Są to zatem pojęcia niedookreślone, których treść powinna być oceniana z uwzględnieniem konkretnych okoliczności występujących w danej sprawie.
Aby ocenić zasadność udzielenia ulgi w postaci umorzenia odsetek od tej należności, pod kątem spełnienia przesłanek z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b ufp, w tym w szczególności spełnienia przesłanki "uzasadnionych względów społecznych lub gospodarczych" należało przeprowadzić analizę aktualnej sytuacji finansowej Odwołującej, przyczyn złej sytuacji finansowej Odwołującej, jeżeli faktycznie takowa jest oraz skutków jakie brak udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań może wywrzeć na interes publiczny. Należy również przeanalizować "możliwości płatnicze zobowiązanego".
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż M. Sp. z o.o. jest osobą prawną wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Przedsiębiorców pod nr (...) od dnia(...) stycznia 2003 r. a wspólnikami spółki pod względem ilości udziałów są:
- 1. "(...)" Społka Akcyjna - 284 udziały o łącznej wartości 142.000,00 zł,
- 2. (...) "C." M., M. Spółka jawna 284 udziały o łącznej wartości 142.000,00 zł,
- 3. Pani B. E. B. M. - 50 udziałów o łącznej wartości 25.000 00 zł.
- 4. Pan B. J. M. - 50 udziałów o łącznej wartości 25.000,00 zł.
W rejestrze KRS brak jest zapisów o prowadzonej przeciwko podmiotowi egzekucji lub o działaniach mających na celu likwidację spółki.
Odwołująca wskazała, że podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest wydawanie książek medycznych (58.11,Z) z wielu dziedzin medycyny (anatomii, anestezjologii, ortopedii, diagnostyki obrazowej, neurologii, onkologii, pediatrii etc). Sprzedaż książek prowadzona jest w formie bezpośredniej, wysyłkowej oraz poprzez księgarnie i dystrybutorów. Ponadto, zgodnie z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym przedmiot działalności Spółki obejmuje wiele innych obszarów tamże wskazanych.
Znajdujące się w aktach sprawy sprawozdania finansowe za lata 2015-2018 przedstawiają się następująco:
- • bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2015 r. wykazał po stronie aktywów: aktywa trwałe - 909 863,89 zł, aktywa obrotowe - 4 870 549,69 zł, W tym: należności krótkoterminowe - 246 649,92 zł, inwestycje krótkoterminowe – 9 166,69 zł, krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe -3 881,77 zł. Po stronie pasywów wykazywał natomiast kapitał (fundusz) własny w kwocie - 3 808 652,11 zł, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania - 1 971 761,47 zł, w tym: zobowiązania krótkoterminowe - 1 205 551,36 zł, rozliczenia międzyokresowe - 75 952,39 zł.
Wg rachunku zysków i strat na koniec 2015 r., przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi wyniosły 3 533 075,47 zł; koszty działalności operacyjnej 2 774 621,92 zł, pozostałe przychody operacyjne 72 743,49 zł, pozostałe koszty operacyjne 54 936,21 zł, koszty finansowe 82 828,10 zł. Bilans na wskazany dzień zamknął się zyskiem w wysokości 626 698,32 zł netto.
- • bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2016 r. wykazał po stronie aktywów; aktywa trwałe - 932 362,19 zł, aktywa obrotowe - 5 110 902,09 zł, w tym; należności krótkoterminowe - 221 337,71 zł, inwestycje krótkoterminowe- 6618,37 zł, krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe - 4 467,89 zł. Po stronie pasywów wykazywał natomiast kapitał (fundusz) własny w kwocie - 4 222 749,59 zł, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania - 1 820 514,69 zł, w tym; zobowiązania krótkoterminowe - 1 200 967,34 zł, rozliczenia międzyokresowe - 45 138,15 zł.
Wg rachunku zysków i strat na koniec 2016 r., przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi wyniosły 3 257 257,78 zł; koszty działalności operacyjnej 2 703 791,81 zł, pozostałe przychody operacyjne 57 736,41 zł, pozostałe koszty operacyjne 57 736,41 zł, koszty finansowe 59 066,53 zł. Bilans na wskazany dzień zamknął się zyskiem w wysokości 414 097,48 zł netto.
- • bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2017 r. wykazał po stronie aktywów; aktywa trwałe - 921 083,12 zł, aktywa obrotowe - 5 616 891,42 zł, w tym; należności krótkoterminowe - 218 456,96 zł, inwestycje krótkoterminowe - 5610,73 zł, krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe - 6 177,61 zł. Po stronie pasywów wykazywał natomiast kapitał (fundusz) własny w kwocie - 4 705 060,45 zł, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania - 1 832 914,09 zł, w tym; zobowiązania krótkoterminowe - 1 377 516,78 zł, rozliczenia międzyokresowe - 6 398,66 zł.
Wg rachunku zysków i strat na koniec 2017 r., przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi wyniosły 3 233 254,99 zł; koszty działalności operacyjnej 2 713 125,77 zł, pozostałe przychody operacyjne 124 726,61 zł, pozostałe koszty operacyjne 20 352,08 zł, koszty finansowe 55 500,93 zł. Bilans na wskazany dzień zamknął się zyskiem w wysokości 482 310,86 zł netto.
- • bilans sporządzony na dzień 30 września 2018 r. wykazał po stronie aktywów; aktywa trwałe - 901 085,44 zł, aktywa obrotowe - 6 053 885,09 zł, w tym; należności krótkoterminowe - 319 228,75 zł, inwestycje krótkoterminowe - 27 486,52 zł, krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe -10 539,25 zł. Po stronie pasywów wykazywał natomiast kapitał (fundusz) własny w kwocie 4 915 769, 11 zł, zobowiązania i rezerwy na zobowiązania – 2 039 201, 42 zł, w tym: zobowiązania krótkoterminowe – 1 669439,53 zł, rozliczenia międzyokresowe – 24 649,84 zł.
Bilans na wskazany dzień (...) września 2018 r. zamknął się zyskiem w wysokości 210 708,66 zł netto.
W toku prowadzonego postępowania organ, oprócz zbadania sprawozdań finansowych Spółki, analizował jej sytuację finansową w oparciu o wskaźniki płynności finansowej: Na podstawie złożonych sprawozdań finansowych organ ustalił, iż wskaźnik szybkiej płynności, który określa, jakie są możliwości spłacania bieżących zobowiązań najbardziej płynnymi aktywami spółki, przyjmował w latach 2014-2018 następujące wartości: w 2014 r. = 0,48; w 2015 r. = 0,22; w 2016 r. = 0,19; w 2017 r. = 0,16; w 2018 r. = 0,20.
Również wartości wskaźnika ogólnego zadłużenia w badanym okresie przyjmowały wyniki poniżej wartości optymalnych (tj. 0,57-0,67), tj. odpowiednio: w 2014 r. = 0,41; w 2015 r, = 0,35; w 2016 r. = 0.30; w 2017 r. = 0,29; w 2018 r. = 0,30. (zauważyć należy, że niska wartość tego wskaźnika wskazuje na niezależność finansową Spółki, gdyż aktywa są w większym stopniu pokryte kapitałami własnymi.) Organ zwrócił również uwagę na wartości wskaźnika płynności bieżącej, który opisuje zdolność przedsiębiorstwa do pokrywania jego wydatków przez cały czas. tj. terminowego regulowania zobowiązań.
W analizowanym okresie ww. wskaźnik przyjmował odpowiednio wartości: w 2014 r. = 3,34; w 2015 r. = 4,04; w 2016 r. = 4,25; w 2017 r. = 4,08; w 2018 r. = 3,62 co świadczy o wysokim udziale w majątku obrotowym Spółki zapasów trudno zbywalnych. W przeprowadzonej analizie zwrócono również uwagę na wartość wskaźnika zadłużenia kapitału własnego. Na przestrzeni wszystkich analizowanych lat wskaźnik przyjmował podobne wartości (w 2014 r, = 0,71; w 2015 r. = 0,51; w 2016 r. = 0,43; w 2017 r. = 0,38; w 2018 r. = 0,41) (w okresie 2014-2018 wskaźnik nie przyjmował wartości niekorzystnych, tj. powyżej 1, co oznaczałoby, że długi przewyższają kapitały Spółki.)
Analiza dokumentów wskazuje na stabilną sytuację finansową Odwołującej. W analizowanym okresie (lata obrotowe 2015 - 2017) aktywa trwałe przedstawiały wartość począwszy od 909 863,89 zł w 2015 r. i w 2017 r. wzrosły o 11 219,23 zł. Aktywa obrotowe w 2016 r. osiągnęły poziom 5 110 902,09 zł, aby następnie w 2017 r. zwiększyć się do kwoty 5 616 891,42 zł. Kapitał własny w analizowanym okresie był również na wysokim i podobnym poziomie przekraczając 4 000 000,00 zł od 2016 r. Podobny poziom przedstawiały zobowiązania i rezerwy na zobowiązania w latach 2015-2017, osiągając poziom ok. 1 800 000,00 zł, natomiast na dzień 30 września 2018 r. - 2 039 201,42 zł.
W analizowanym okresie zobowiązania krótkoterminowe ulegały zmniejszeniu w latach 2015-2016. Natomiast w okresie ostatnich dwóch lat zobowiązania krótkoterminowe rokrocznie wzrastały: w 2017 r. o 176 549,44 zł, na dzień 30 września 2018 r. o 291 922,75 zł.
Tym niemniej, w latach 2014 - 2016 Odwołująca notowała zysk odpowiednio: w 2014 r. 237 628,95 zł, w 2015 r. 626 698,32 zł, w 2016 r. 414 097,48 zł, w 2017 r. 482 310,86 zł, aby ostatecznie na dzień 30 września 2018 r. zanotować zysk w kwocie 210 708,66 zł netto. Powyższa analiza nie pozwala stwierdzić, aby sytuacja finansowa Odwołującej była niekorzystna.
W ocenie organu odwoławczego nie uzasadnia udzielenia ulgi przyszła, hipotetyczna, negatywna sytuacja finansowa Odwołującej, gdyż organ bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny na dzień wydania decyzji w przedmiocie udzielenia ulgi.
Odwołująca nie wykazała, aby zaszła realna konieczność redukcji zatrudnienia lub ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej. Przeciwnie, z przekazanych dokumentów i wyjaśnień
Odwołującej wynika, iż od grudnia 2018 r. Spółka rozszerzyła swoją działalność o wydawanie czasopism: (...), (...) oraz (...).
W ocenie organu odwoławczego istotne jest, że w stosunku do Odwołującej nie są prowadzone inne postępowania sądowe lub egzekucyjne. W piśmie z dnia (...) marca 2019 r. wskazano, iż Spółka prowadzi swoją działalność tak, aby wobec niej nie były prowadzone postępowania sądowe lub egzekucyjne (za wyjątkiem sytuacji związanej z PARP.
Strona argumentuje, iż zapłata należności głównej wobec PARP oraz zajęcia rachunków bankowych przez Urząd Skarbowy, wpłynęły niekorzystnie na płynność finansową Spółki, co miało natychmiastowe odzwierciedlenie w nieterminowym regulowaniu wynagrodzeń wobec pracowników.
W odniesieniu do powyższego organ odwoławczy zwraca uwagę, iż jakkolwiek zapłata należności wobec PARP i zajęcia rachunków bankowych przez Urząd Skarbowy wpłynęły na płynność finansową Spółki, to jednak jak wynika z przeprowadzonej analizy finansowej, problemy z płynnością finansową w Spółce utrzymują się na przestrzeni kilku lat. Co więcej, w analizowanym przypadku nie można stwierdzić, aby Odwołująca utraciła płynność finansową całkowicie, gdyż z przekazanych dokumentów jednoznacznie wynika, że należności Spółki wobec kontrahentów i pracowników - co prawda z opóźnieniem - są regulowane.
Organ odwoławczy zgadza się z organem I instancji, iż sytuację finansową Odwołującej należy rozpatrywać w kategoriach ryzyka ekonomicznego, które wkalkulowane jest w prowadzenie działalności gospodarczej. W realiach gospodarki rynkowej trudności finansowe związane z nieterminowym regulowaniem należności nie są zjawiskiem wyjątkowym i szczególnym. Z tym problemem boryka się wiele podmiotów. Natomiast podnoszona okoliczność niewywiązywania się z obowiązku terminowego regulowania należności wobec kontrahentów/pracowników nie może w ocenie organu odwoławczego stanowić wystarczającej przesłanki do umorzenia zaległości podatkowych.
Przywołana przez Odwołującą argumentacja związana z długością trwania postępowania sądowego nie może również stanowić podstawy do udzielenie ulgi. Okoliczność złożenia skargi na decyzję określającą przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania nie zwalniała, bowiem Odwołującej od uiszczenia należności wynikającej z zaskarżonej decyzji. Odwołująca na podstawie art. 207 ust. 4 pkt 3 była zobowiązana do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych - w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) lutego 2015 r. znak: (...). co wynikało również z sentencji przedmiotowej decyzji.
Na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, w szczególności sprawozdać finansowych, organ odwoławczy dokonał analizy sytuacji finansowej Spółki przyjął, że mimo wskazywanych trudności w terminowym regulowaniu należności wobec kontrahentów i pracowników, sytuację finansową Odwołującej można określić na dzień wydania niniejszej decyzji, jako dobrą, głownie z uwagi na zanotowany w latach 2016 - 2018 zysk.
Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła Strona zarzucając jej:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegające na:
- a) obrazie art. 7 KPA w związku z art. 77 §§ 1 i 4 KPA w związku z art 15 KPA oraz w związku z art. 138 § 2 KPA przez nieuchylenie decyzji z dnia (...) września 2018 r. Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości działającego, jako organ I instancji i przez przeprowadzenie w postępowaniu odwoławczym uzupełniającego postępowania dowodowego, pomimo tego że przed organem I instancji nie doszło do koniecznego wyjaśnienia zakresu sprawy mającego istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie;
- b) obrazie art. 7 KPA w związku z art 75 § 1 KPA w związku z art. 77 §§ 1 i 4 KPA w związku z art. 84 § 1 KPA oraz w związku z art 136 § 1 KPA przez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz przez zaniechanie przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez Skarżącą w pkt III jej odwołania od decyzji organu instancji z dnia (...) września 2018 r., a w szczególności przez:
(i) zaniechanie przesłuchania B. M. na okoliczności szczegółowo opisane w pkt 17.1. uzasadnienia skargi, a zwłaszcza na okoliczność stanu finansowego Skarżącej oraz przez (ii) zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność szczegółowo opisane w pkt 17.2. uzasadnienia skargi, a zwłaszcza na okoliczność stanu finansowego Skarżącej oraz przez (iii) zaniechanie przeprowadzenia dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania, w którym następowało rozliczenie dofinansowania przyznanego Spółce na podstawie umowy o dofinansowanie Projektu "U. L." - program podniesienie kwalifikacji kadr MSP sektora usług medycznych z dnia 22 grudnia 2008 r. szczegółowo opisanych w pkt 17.4. uzasadnienia skargi na okoliczność przyczyn wadliwego rozliczenia tego dofinansowania
(i) dokonanie wadliwej analizy stanu finansowego Skarżącej przeprowadzonej na podstawie przedstawionych przez Skarżącą sprawozdań finansowych za lata 2015 - 2018 oraz przez (ii) dokonanie wadliwej analizy stanu finansowego Skarżącej przeprowadzonej na podstawie oświadczeń i dokumentów złożonych przez Spółkę (zwłaszcza przy piśmie z dnia (...) listopada 2018 r. oraz w piśmie z dnia (...) marca 2019 r.) oraz przez (iii) pominięcie szeregu okoliczności wskazujących na trudną sytuację finansową Skarżącej, w szczególności pominięcie, tego, że Skarżąca zaciągnęła kredyt na wydanie książki (...) oraz tego, że koszty wydania kolejnych tomów tej książki wymagalne były jeszcze przed rozpoczęciem jej sprzedaży i znacznie przekraczały kwotę uzyskanego kredytu
- - co doprowadziło organ II instancji do błędnego wniosku o niespełnieniu w stanie sprawy przesłanek z art. 64 ust 1 pkt 2) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
- d) obrazie art 8 § 1 KPA przez nieuwzględnienie tego, że powstanie należności odsetkowej od kwoty 81.842, 71 zł., która obciąża Skarżącą, jest wynikiem przeprowadzenia przez organ I instancji nierzetelnej kontroli zakresu rzeczowego realizacji finansowanego projektu na etapie uruchamiania środków wsparcia finansowego, co doprowadziło w konsekwencji do błędnego ustalenia przez organ II instancji, że w stanie sprawy nie są spełnione przesłanki z art. 64 ust 1 pkt 2) UFP;
- e) obrazie art. 107 § 3 KPA w związku z art 140 KPA przez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji:
(i) podstaw i metody przyjętych przez organ II instancji przy określaniu wartości zastosowanych dla oceny sytuacji finansowej Spółki wskaźników, to jest wskaźnika płynności finansowej (szybkiej płynności), wskaźnika ogólnego zadłużenia, wskaźnika płynności bieżącej oraz wskaźnika zadłużenia kapitału własnego oraz (ii) przyczyn, dla których organ II instancji nie uznał, że charakter działalności gospodarczej Skarżącej (m.in. wydawanie podręczników medycznych, przyczynianie się do poszerzania wiedzy) wpływa na spełnienie przesłanek z art. 64 ust. 1 pkt 2) UFP;
(iii) przyczyn, dla których organ II instancji uznał, że w sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowi art 64 ust. 1 pkt 2 ppkt. b) UFP, a nie art. 64 ust. 1 pkt 2 ppkt. a) UFP i w rezultacie nie omówił w uzasadnieniu spełnienia przesłanek "ważnego interesu podatnika" oraz interesu publicznego";
- 2) naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na:
- a) obrazie art 60 UFP w związku z art. 64 ust 1 pkt 2) UFP przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że Spółka wnosiła o umorzenie "części" należności, o których mowa w art. 60 UFP, a nie o umorzenie tych należności "w całości", pomimo że Skarżąca wnosiła o umorzenie całości należności, o których mowa w art. 60 UFP;
- b) obrazie art 64 ust. 1 pkt 2) UFP w związku z art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - ordynacja podatkowa w związku z art. 67 UFP przez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na uznaniu, że Skarżąca nie spełniła określonych w art. 64 ust. 1 pkt 2) UFP przesłanek udzielenia ulgi w postaci umorzenia odsetek od kwoty 81.842, 71 zł;
- c) obrazie art 64 ust 1 pkt 2) UFP przez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na błędnej wykładni tego przepisu prowadzącej do ustalenia, że przyznanie uprawnienia w postaci umorzenia zobowiązania z art. 60 UFP zapada w ramach swobodnego uznania administracyjnego, podczas gdy uznanie administracyjne nie może być swobodne.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła:
- 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) PPSA o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia (...) marca 2019 r. w całości
- 2) na podstawie art. 135 PPSA o uchylenie poprzedzającej zaskarżoną decyzję decyzji Prezesa Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia (...) września 2018 r. w całości
- 3) na podstawie 145a § 1 PPSA o zobowiązanie właściwego organu (II instancji – w razie uwzględnienia wniosku z pkt 1) powyżej albo organu I instancji - w razie uwzględnienia wniosku z pkt 2) powyżej) do wydania w określonym terminie decyzji wraz ze wskazaniem sposobu załatwienia sprawy i jej rozstrzygnięcia zgodnie z zarzutami niniejszej skargi, a w szczególności do przeprowadzenia postępowania dowodowego zgodnie z wnioskami Skarżącej zawartymi w pkt III odwołania od decyzji organu I instancji z dnia (...) września 2018 r.
- 4) na podstawie art. 200 w związku ż art.-205 PPSA o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz
- 5) na podstawie art. 106 § 3 PPSA o przeprowadzenie dowodów wskazanych w pkt III niniejszej skargi (wymienionych na K 32-33)\
W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie.
Sąd zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).
Stosowne do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze z"m.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o umorzenie odsetek od przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania. Należności te stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym. Zgodnie, bowiem z art. 60 pkt 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077 ze zm.) - dalej - u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności.
Odnosząc się do zarzutów skargi sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że organ w sposób wyczerpujący uzasadnił przyczyny odmowy udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania. W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego rozpoznał wszystkie dostępne mu dowody i zasadnie uznał, że w sprawie nie zaistniał przypadek uzasadnionych względów społecznych lub gospodarczych, w szczególności możliwości płatniczych zobowiązanego, w związku, z czym odmówił umorzenia odsetek od należności głównej. Sąd nie podziela poglądu strony, że organ nierzetelnie przeanalizował wszystkie okoliczności sprawy, w celu stwierdzenia, czy zostały spełnione określone w przepisach przesłanki. Analizując sytuację finansową Skarżącej wziął bowiem pod uwagę całość materiału dowodowego zebranego w sprawie, (m.in. sprawozdania finansowe, bilanse zysków i strat oraz bieżącą informację o majątku Skarżącej). Decyzja została podjęta w wyniku analizy dokumentacji przedstawionej przez Stronę oraz zebranej przez organy obu instancji z zachowaniem wymogów wskazanych w art. 7 i 77 §1 upa.
Organ dokonał niezbędnej analizy stanu faktycznego sprawy także w kontekście przesłanek warunkujących możliwość udzielenia ulgi. W wyniku powyższej analizy organ uznał trafnie, że Skarżąca nie wykazała wystąpienia przynajmniej jednej z przesłanek z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b u.f.p., który stanowi, że przedmiotowe należności, na wniosek zobowiązanego, właściwy organ może umarzać w całości - w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zobowiązanego lub interesem publicznym. Przedstawione przez Skarżącą dokumenty oraz argumentacja zawarta w pismach przedkładanych w toku postępowania nie wykazały, że w sprawie zachodzą przesłanki dopuszczające udzielenie ulgi, o którą strona konsekwentnie zabiegała. Stanowisko organu w tym zakresie zostało obszernie uzasadnione. Poza tym w sprawach dotyczących przyznawania ulg w spłacie zobowiązań ciężar dowodzenia tego, że zachodzą przesłanki do ich udzielenia obciąża tę stronę, która z tego faktu wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne.
Zatem to wnioskujący powinien aktywnie uczestniczyć w postępowaniu i przedstawiać z własnej inicjatywy takie okoliczności, które przemawiają za wystąpieniem przesłanki do udzielenia ulgi. Organ odwoławczy co istotne wzywał w toku postępowania o przedłożenie dokumentów niezbędnych do oceny, czy takowe istnieją. Wbrew twierdzeniom Skarżącej, nie przeprowadził w całości postępowania za organ I instancji, a jedynie uzupełnił materiał dowodowy sprawy. Działanie organu odwoławczego w tym zakresie nie naruszało art. 15 k. p. a. i art. 138 § 2 k. p. a. Zdaniem sądu organ II instancji szczegółowo i wnikliwie przeanalizował i rozważył sytuację finansową Skarżącej na podstawie dostępnych dowodów. W wyniku tej analizy stwierdzono, że Skarżąca w latach 2014-2016 notowała zysk odpowiednio; w 2014 r. 237 628,95 zł, w 2015 r. 626 698,32 zł, w 2016 r. 414 097,48 zł, w 2017 r. 482 310,86 zł i na dzień 30 września 2018 r. 210 708,86 zł. Poza tym to jakiego rodzaju działalność prowadzi Skarżąca, nie miało wpływu na zaistnienie przesłanki z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b u.f.p.
W ocenie sądu nietrafne są twierdzenia Skarżącej, iż organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, odmawiając przeprowadzenia wnioskowanych dowodów z dokumentacji dotyczącej rozliczania finansowego projektu, przesłuchania strony czy dowodu z opinii biegłego. Organ wyjaśnił, dlaczego uznał przeprowadzenie tych dowodów za niezasadne i było to przekonujące. Organ odwoławczy trafnie przyjął, że mimo wskazywanych trudności w terminowym regulowaniu należności wobec kontrahentów i pracowników, sytuację finansową strony można określić na dzień wydania decyzji, jako dobrą, głównie z uwagi na zanotowany w latach 2014 - 2018 zysk. Organ odwoławczy wziął pod uwagę także to, że w dniu 24 sierpnia 2018 r. Urząd Skarbowy przekazał na konto PARP środki uzyskane w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego w wysokości 53 954,29 zł. Poza tym do dnia wydania zaskarżonej decyzji Skarżąca nie wskazała, aby wyegzekwowanie powyższej należności doprowadziło do negatywnych konsekwencji finansowych po jej stronie.
Natomiast sytuacja finansowa strony, jaka może powstać w przyszłości, tj. ogłoszenie wobec Spółki postępowania upadłościowego, ewentualnie wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego, nie może stanowić argumentu przemawiającego za zasadnością udzielenia ulgi, zgodnie ze złożonym wnioskiem. Chodzi tu, bowiem o zdarzenia ewentualne i niepewne. Zdaniem sądu organ trafnie podnosi, że treść art. 64 ust. 1 pkt 2 lit b u.f.p. wyznacza dwie fazy postępowania w przedmiocie udzielenia ulgi. W pierwszej z nich organ zobowiązany jest dokonać ustalenia czy w sprawie zachodzą przesłanki zastosowania ulgi, tj. przypadek uzasadniony względami społecznymi lub gospodarczymi. Dopiero w sytuacji ustalenia, że w sprawie zaistniały wskazane powyżej przesłanki, postępowanie wkracza w kolejną fazę, w której dokonuje wyboru czy zastosuje ulgę, czy też odmówi jej udzielenia. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy po analizie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie słusznie stwierdził, że nie wystąpiły przesłanki do udzielenia ulgi, zatem brak było możliwości rozważania, czy należy udzielić ulgi czy też nie.
Sąd nie uznaje za trafne zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W toku prowadzonego postępowania, organ podjął, bowiem czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Rozważył wszystkie okoliczności sprawy, poddał je wnikliwej ocenie i na tej podstawie wydał decyzję zgodną ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami. Sąd nie podziela zarzutu jakoby organ w toku postępowania naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów oraz nie dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy jest kompletny pozwalał on na wydanie merytorycznej decyzji, natomiast jego ocena dokonana została z zachowaniem zasady swobodnej oceny dowodów.
Również uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymaganiom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Okoliczność, że ocena zgromadzonych w sprawie dowodów doprowadziła organ do wniosków odmiennych od tych, które prezentuje w swym stanowisku strona nie oznacza, że organ uchybił przepisom procedury administracyjnej. Niezasadne są również zarzuty naruszenia przez organ odwoławczy art. 8 k.p.a. Podnoszona przez Skarżącą kwestia braku rzetelności kontroli zakresu rzeczowego realizacji finansowanego projektu na etapie uruchamiania środków wsparcia finansowego była przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym wobec Spółki wcześniej (w trybie art. 207 u. f. p.). Poza tym zaległość odsetkowa powstała w niniejszej sprawie nie jest skutkiem działania organu czy też sądu. Przystępując do realizacji projektu, na mocy zawartej umowy o dofinansowanie Skarżąca zobowiązała się do ponoszenia wydatków zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków PO KL.
Wytyczne w podrozdziale 3.5 wskazują, iż kwalifikowalność wydatków dokonywana jest nie tylko przy wyborze projektu, ale również w trakcie oraz po jego realizacji. Kontrola taka została przeprowadzona także przez sądy obu instancji (zob. wyroki zapadłe w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1787/15 i II GSK 764/16 niekorzystne dla strony). Zdaniem sądu zaległość, do jakiej dopuściła skarżąca, będąca przedmiotem niniejszego postępowania nie wynika z niezależnych od strony zdarzeń o charakterze zewnętrznym, gdyż to Beneficjent przyczynił się do powstania zobowiązania, o którego ulgę w spłacie wnioskuje. Skarżąca mogła i powinna spłacić należność pozostającą do zwrotu już po wydaniu decyzji o zwrocie.
Sąd wskazuje odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, że strona wystąpiła z wnioskiem o umorzenie odsetek od należności głównej w wysokości 81 842,71 zł, którą to zwróciła w dniu 27 listopada 2017 r. Zwróconą kwotę, która nie pokrywała w całości zobowiązania organ I instancji rozliczył proporcjonalnie na należność główną i odsetki, zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 60 pkt 6 u.f.p. należności z tytułu zwrotu środków przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym.
Natomiast w myśl art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p. niepodatkowe należności budżetowe, na wniosek strony właściwy organ może umarzać w całości - w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem zobowiązanego lub interesem publicznym, bądź umarzać w części, odraczać terminy spłaty całości albo części należności lub rozkładać na raty płatność całości albo części należności - w przypadkach uzasadnionych względami społecznymi lub gospodarczymi, w szczególności możliwościami płatniczymi zobowiązanego. Zatem na całość należności, którą Skarżąca zobowiązana była zwrócić, składały się kwoty: należności głównej wynikającej z decyzji wydanej w trybie art. 207 u.f.p. i odsetek od tej należności. Skarżąca wnosiła o umorzenie odsetek od należności głównej, zatem nie można przyjąć, że wnosiła o umorzenie całości należności, a jedynie jej części (w zakresie pozostających do spłaty odsetek) Wobec powyższego, organ słusznie badał, czy w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. b u.f.p., tj. przesłanka uzasadnionych względów społecznych bądź gospodarczych, w szczególności możliwości płatniczych zobowiązanego.
Odnosząc się natomiast do zawartych w skardze wniosków dowodowych, sąd stwierdza, że są one niezasadne. Wnioski o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji zgromadzonej w postępowaniu dotyczącym określenia kwoty przypadającej do zwrotu oraz z dokumentów zatwierdzających wnioski o płatność są bez znaczenia.
Trzeba przecież pamiętać, iż przedmiotowe postępowanie nie było postępowaniem w przedmiocie zwrotu dofinansowania, lecz postępowaniem, które dotyczyło ulgi w spłacie zobowiązania. Poza tym wnioski te nie spełniały wymogów przewidzianych w art. 106 § 3 ppsa. Zgłoszone dowody były tak liczne, że ich analiza i ocena spowodowałaby znaczną przewlekłość prowadzonego postępowania.
Mając, zatem na względzie powyższe sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 ppsa.