Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji postanowienia skarżąca wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wydalenie jej z terytorium RP do kraju pochodzenia –... - sprowadziłoby na nią bezpośrednie i realne niebezpieczeństwo poddania (przez władze... oraz podmioty działające za ich milczącym przyzwoleniem represjom) z powodu małżeństwa z byłym bojownikiem... Znalezienie się pod jurysdykcją... oznaczałoby niemożność ponownego wjazdu do Polski, co spełnia przesłankę niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej: ppsa], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 §3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Niewątpliwie, w ocenie Sądu, wykonanie tej decyzji poprzez wydalenie skarżącej z terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi ją osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem i możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jej ocenie dla sprawy, co w efekcie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Nadto, Sąd rozpoznając wniosek wziął pod uwagę również to, iż z akt sprawy nie wynika, że pobyt strony skarżącej zagraża porządkowi publicznemu w Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa postanowił jak w sentencji.