Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 września 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 945/18

Uzasadnienie

Pismem z [...] lutego 2018 r. H. C. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji uchwałę Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: "Zarząd PFRON" lub "organ").

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).

Na wstępie wskazać należy, że zaskarżony akt nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, interpretacją ani aktem nadzoru. Wyjaśnić ponadto należy, że zaskarżona uchwała wydana została przez Zarząd PFRON, a zatem podmiot, który nie mieści się w kategorii organów jednostek samorządu terytorialnego (i ich związków) oraz terenowych organów administracji rządowej, a zatem nie stanowi również aktu wydanego przez ww. podmioty, o których to aktach mowa jest w pkt 5 i 6 art. 3 § 2 p.p.s.a.

Analiza art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. prowadzi natomiast do wniosku, że podlegająca kontroli sądu czynność musi spełniać następujące warunki:

1. a) musi być czynnością z zakresu administracji publicznej;
2. b) musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z prawa; oraz
3. c) nie może być podjęta w ramach postępowań administracyjnych (nie może mieć charakteru czynności procesowej).

W tym miejscu wskazać należy, że dana czynność powinna być w sposób oczywisty skierowana do indywidualnie oznaczonego adresata. W przeciwnym wypadku nie można jej uznać za administrowanie, czyli władcze rozstrzyganie w sferze praw i obowiązków jednostki.

Zestawiając te wymogi z charakterem zaskarżonej uchwały, stwierdzić należy, że nie spełnia ona wymogu określonego w pkt b), albowiem nie jest ona skierowana wobec sfery indywidualnych praw i obowiązków określonego odbiorcy. Zaskarżony akt dotyczy bowiem zmiany uchwały w sprawie realizacji pilotażowego programu "Aktywny samorząd", tj. programu mieszczącego się w kategorii programów, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a (obecnie art. 47 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 511 ze zm., dalej jako: "ustawa"), tj. programów zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą, służących rehabilitacji społecznej i zawodowej, w szczególności adresowanych do osób niepełnosprawnych oraz ich rodzin, których członkami są osoby niepełnosprawne.

Podkreślenia wymaga, iż przedmiotowy program realizowany jest przez PFRON, a zatem państwowy fundusz celowy, który w oparciu o przekazane mu środki, w oparciu o art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz uchwałę Zarządu PFRON w sprawie realizacji pilotażowego programu "Aktywny samorząd" przeznacza część swoich wydatków m.in. na powyższy projekt. Projekt ten, co wynika zarówno z treści art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy jak i załącznika nr 1 do uchwały Zarządu PFRON nr 15/2013 z 22 lutego 2013 r. skierowany jest do szerokiego kręgu odbiorców, a zatem niewątpliwie uchwała zmieniająca uchwałę w sprawie jego realizacji nie stanowi aktu skierowanego jedynie wobec praw lub obowiązków konkretnego adresata.

Zatem brak było podstaw by uznać zaskarżoną uchwałę za czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.