Uzasadnienie
Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, posiada dom o pow. 60 m² (drewniany wymagający kapitalnego remontu) oraz nieruchomość rolną o pow. 18 ha, nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Gospodarstwo rolne jest położone na słabych glebach, połowa gruntów znajduje się ok 13 km od siedliska, co utrudnia gospodarowanie i zdecydowanie podnosi koszty. Skarżący wyjaśnił, iż jest trwale niezdolny do pracy, więc ograniczył pracę w gospodarstwie, co spowodowało spadek dochodów. Musi wynajmować pracowników co rodzi duże koszty.
Skarżący uzyskuje dochody z renty w wysokości 465 zł m-c oraz dopłaty do gruntów 2335,75 zł (rocznie), jak również z tytułu dzierżawy ziemi 1000 zł rocznie i 1200 zł rocznie ze zwrotu podatku akcyzowego. Ponadto wobec Skarżącego toczy się obecnie 7 postepowań egzekucyjnych, co jeszcze powiększa długi. Łącznie wszystkie zobowiązania Skarżący oszacował na kwotę 14000 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (200 zł) oraz ewentualne wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Ze złożonego oświadczenia wynika, iż Skarżący uzyskuje średni miesięczny dochód w wysokości 800 zł. Powyższe dochody pozwalają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego. Skarżący nie jest zatem w stanie opłacić jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.