Uzasadnienie
V. A. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] października 2011r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z pomocy osób trzecich. Wyjaśnił, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych oraz że niegdzie nie pracuje.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie z 6 lutego 2012r. wnioskodawca wskazał, iż utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy finansowej konkretnych i wskazanych przyjaciół, którzy zapewniają mu mieszkanie, wyżywienie i inne potrzebne rzeczy. Podał również, że w związku z nieuregulowanym statusem prawnym nie może podjąć on legalnej pracy. Wyjaśnił, że nie posiada oszczędności, rachunków bankowych, lokat, ani majątku ruchomego znacznej wartości, nie otrzymuje także pomocy od fundacji i innych organizacji.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od osób trzecich, nie będących zobowiązanymi do alimentacji, świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.