Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 marca 2014 r. Województwo [...] (zwane dalej "skarżącą" lub "W") zaskarżyło do tut. Sądu decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r., którą określono wysokość zobowiązania W z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na 2013 r. za miesiąc grudzień 2013 r. na kwotę 55.112.112 zł.
Przedstawiając sytuację finansową strony skarżącej podniesiono, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w jej ocenie uzasadnione. Wyjaśniono m.in., iż w budżecie na rok 2014 Województwa [...] określono deficyt budżetu w kwocie 215.936.671 zł. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach WM wykazało stratę za ostatni rok obrotowy w wysokości 1.232.665.583,62 zł (skumulowany deficyt) a obecna kwota długu W stanowi 73,3% osiągniętych dochodów województwa w roku 2013. Zobowiązania wymagalne W na 31 marca 2014 r. wynoszą 156.873.401,48 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd miał tutaj na względzie, iż Skarżąca jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 55.112.112 zł (pięćdziesiąt pięć milionów sto dwanaście tysięcy sto dwanaście złotych) spowodowałby znaczne zakłócenie w finansach województwa skutkujące dokonaniem w tym zakresie istotnych przesunięć środków przeznaczonych na realizację zaplanowanych w budżecie działań. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do obowiązków województwa.
Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.