Uzasadnienie
W. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r.
W odpowiedzi na zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu w wysokości 571 zł., skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 23 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia W. Z. w ustawowym terminie złożyła sprzeciw.
Rozpatrując ponownie wniosek skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Od powyższego rozstrzygnięcia W. Z. wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uznając zasadność stanowiska zaprezentowanego przez sąd pierwszej instancji.
Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2011 r. W. Z. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Do wezwania został załączony odpis zarządzenia z dnia 17 stycznia 2011r.
W odpowiedzi skarżąca wniosła o częściowe zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 lipca 2011 r. odrzucił skargę z uwagi na nie uiszczenie wpisu sądowego.
Postanowieniem referendarza sądowego z 5 sierpnia 2011 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego ustanowionego z urzędu.
Wnioskiem z 11 sierpnia 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazała, że należny wpis od skargi uiściła w terminie tj. 15 lipca 2011 r. i nie wie dlaczego Sąd odrzucił skargę. Podkreśliła, że uznanie Sądu o niedochowaniu przez nią terminu było wynikiem okoliczności, za które odpowiedzialności nie ponosi i na które nie miała żadnego wpływu. Tak więc brak jej winy w uchybieniu terminu jest uzasadniony stosownie do treści art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek należało odrzucić.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z powyższego przepisu wynika, że aby można było przywrócić termin do dokonania czynności (w tym wypadku uiszczenia wpisu) konieczne jest aby wystąpiło niewykonanie tej czynności w terminie.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca istotnie dokonała czynności uiszczenia wpisu w terminie – miała obowiązek wpłacić wpis w wysokości 571 zł do 15 lipca 2011 r. i tego dnia dokonała w kasie Sądu opłaty (k. 378 akt sąd.). W związku z powyższym przywrócenie terminu do czynności, która została dokonana w terminie jest niedopuszczalne.
Natomiast kwestia zbadania prawidłowości wydania postanowienia Sądu z 26 lipca 2011 r. o odrzucenia skargi i jego ewentualnego uchylenia jest możliwa jedynie w drodze zaskarżenia tego postanowienia skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą może sporządzić ustanowiony radca prawny z urzędu. Sąd w dacie wydania postanowienie z 26 lipca 2011 r. nie posiadał informacji, iż skarżąca wpis uiściła, ponieważ skarżąca w piśmie z 15 lipca 2011 r. nie poinformowała, że mimo złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy stosowanej opłaty dokonała, a sam dowód wpłaty wpisu do akt sprawy został załączony po wydaniu postanowienia.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.