Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2009 r. strona skarżąca S. z siedzibą w S. złożyła wniosek o dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego projektu nr [...] pt. "[...]".
W wyniku przeprowadzonej oceny formalnej i merytorycznej wniosek został oceniony pozytywnie i po negocjacjach przyjęty do dofinansowania.
W związku z powyższym, w dniu [...] września 2009 r. pomiędzy Województwem [...] a S. została zawarta umowa nr [...] o dofinansowanie projektu w ramach programu operacyjnego kapitał ludzki pt. "[...]", w ramach Priorytetu IX Rozwój wykształcenia i kompetencji w regionach, Działanie 9.1. Wyrównywanie szans edukacyjnych i zapewnienie wysokiej jakości usług edukacyjnych świadczonych w systemie oświaty, Poddziałanie 9.1.1. Zmniejszenie nierówności w stopniu upowszechnienia edukacji przedszkolnej. Zgodnie z § 2 ww. umowy Instytucja Pośrednicząca (IP), przyznała stronie skarżącej dofinansowanie w łącznej kwocie 2.530.483,00 PLN. Rozpoczęcie realizacji projektu ustalono na dzień 1 sierpnia 2009 r., a zakończenie – na dzień 31 lipca 2012 r. Dofinansowanie, zgodnie z § 8 umowy, przekazywano transzami
W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] listopada 2012 r. w siedzibie beneficjenta oraz kontroli dokumentacji w siedzibie organu kontrolującego przeprowadzonej w dniach [...] listopada – [...] grudnia 2012 r., stwierdzono nieprawidłowości wynikające z błędnego rozliczenia wniosków o płatność oraz niezastosowania zasady konkurencyjności. Wskazano, że w rozliczeniu wniosku o płatność przedstawiono fakturę potwierdzającą poniesione przez stronę wydatki, jednakże na fakturze dot. zadania 7 Szkolenie nauczycieli widnieje pozycja - organizacja imprezy towarzyszącej, która nie została ujęta we wniosku o płatność. Dalsze błędy dotyczą rozliczania wynagrodzeń osób biorących udział w projekcie, tj. różnice w wysokości faktycznie otrzymywanego wynagrodzenia z wysokością wynagrodzenia określoną na liście płac.
Organ kontrolujący stwierdził również, iż strona nie zastosowała zasady konkurencyjności, o której mowa w § 20 umowy o dofinansowanie oraz Zasadach finansowania PO KL i Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL poprzez niedopełnienie obowiązku wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, braku zachowania formy pisemnej postępowania oraz braku dokumentów potwierdzających wybór wykonawcy w stosunku do zadań dotyczących zakupu drugiego śniadania, zakupu materiałów do prowadzenia szkoleń i zajęć oraz zakupu usługi - przewóz dzieci.
Wobec powyższego, pismem z dnia [...] maja 2013 r. Marszałek Województwa [...] zawiadomił stronę skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu i terminu, od którego nalicza się stronie odsetki.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. znak [...] zobowiązał S. do zwrotu dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur, tj. wydatków niekwalifikowalnych będących nieprawidłowością w rozumieniu Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO KL 2007-2013, związanego z realizacją projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki pt. "[...]" nr umowy [...] z dnia [...] września 2009 r. w wysokości 48.647,80 PLN wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał m.in., iż zgodnie z art. art. 211 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm., zwanej dalej u.f.p. z 2005) oraz z art. 207 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013, poz. 885, z późn. zm., zwanej dalej u.f.p. z 2009), w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 208 u.f.p. z 2005 r. i w art. 184 u.f.p. z 2009 r., tj. są dokonywane z naruszeniem procedur określonych w umowie międzynarodowej lub z naruszeniem innych procedur obowiązujących przy ich wykorzystaniu podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków.
Zgodnie z myślą doktryny prawa należy przyjąć, że każde naruszenie obowiązujących procedur będzie oznaczało wypełnienie przesłanki warunkującej podjęcie przez instytucję przyznającą środki rozstrzygnięcia o obowiązku ich zwrotu. Tak więc, zgodnie z powyższym, niedochowanie przez stronę obowiązku stosowania zasady konkurencyjności określonego w umowie o dofinansowanie oraz w wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki skutkuje nałożeniem korekty finansowej zgodnie z dokumentem Wytyczne dotyczące określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych z EFS.
Wskazano dalej, że w niniejszej sprawie strona skarżąca, zgodnie z § 20 umowy o dofinansowanie, zobowiązana została do stosowania zasady konkurencyjności w przypadku realizacji zamówień przekraczających wyrażoną w złotych równowartość kwoty 14.000 EUR. Wyrazem stosowania niniejszej zasady jest m.in. wysłanie zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia wraz z umieszczeniem powyższego zapytania ofertowego na stronie internetowej oraz w swojej siedzibie (§ 20 ust. 1 pkt. 1 umowy o dofinansowanie), dokonywanie wszelkich czynności związanych z realizacją zamówienia w formie pisemnej (§ 20 ust. 1 pkt. 4 umowy o dofinansowanie).
Natomiast w przypadku, gdy strona stwierdzi, że na rynku nie istnieje trzech potencjalnych wykonawców, na wezwanie IP jest ona obowiązana do przedstawienia uzasadnienia powyższego. Strona w stosunku do zadania zakup drugiego śniadania, zakupu materiałów do prowadzenia szkoleń i zajęć oraz zakupu usługi - przewóz dzieci nie zastosowała ww. procedur m.in. tłumacząc, że kwota przeznaczona na ww. poszczególne zadania nie przekraczała 14.000 EUR na jedno przedszkole.
W ocenie Marszałka Województwa [...] należy sumować ze sobą zamówienia tego samego rodzaju. W celu ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia z zamówieniami tego samego rodzaju należy posługiwać się takimi kryteriami jak: tożsamość przedmiotowa zamówienia (usługi, towary, roboty budowlane tego samego rodzaju i o tym samym przeznaczeniu), tożsamość czasowa zamówienia (możliwość udzielenia zamówienia w tym samym czasie), tożsamość podmiotowa (możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę).
Wobec powyższego w sytuacji, gdy planowane do udzielenia w tym samym czasie w ramach projektu zamówienia mają to samo przeznaczenie i mogą być wykonane przez jednego wykonawcę, mamy do czynienia z jednym zamówieniem. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Tym samym, zdaniem organu, zamówienia zaplanowane do poniesienia we wniosku o dofinansowanie projektu przekraczały próg obowiązywania zasady konkurencyjności, tj. równowartość kwoty 14.000 EUR.
Organ I instancji wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie dokonała wyboru wykonawcy zgodnie z ww. procedurą na następujące zamówienia: zakup drugiego śniadania 101.298,80 PLN, materiały do prowadzenia szkoleń i zajęć 42.289,40 PLN, przewóz autokarowy dzieci 25.574,05. W związku z powyższym, organ nałożył na wartość faktycznie poniesionych i rozliczonych wydatków w ramach ww. zamówień korektę finansową w wysokości 25% zgodnie z dokumentem Wytyczne dotyczące określania korekt finansowych za naruszenie zasady konkurencyjności dla wydatków współfinansowanych z EFS.
Ponadto wskazano, iż we wniosku o płatność [...] strona rozlicza fakturę nr [...] dotyczącą zadania 7 Szkolenie nauczycieli, na której to widnieje pozycja organizacja imprezy towarzyszącej oraz kwota 280 zł. Wydatek ten nie został ujęty w ww. wniosku o płatność oraz we wniosku o dofinansowanie projektu, a zatem należało uznać go za niekwalifikowalny.
Jak dalej organ wskazał, dalsze niekwalifikowalne wydatki są związane z brakiem udokumentowania wydatku i wskazał na różnice w wysokości faktycznie otrzymywanego wynagrodzenia z wysokością wynagrodzenia określoną na liście płac. Łącznie wydatki niekwalifikowalne z tego tytułu wynoszą 6.357,24 zł. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z Wytycznymi w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z dnia 27 marca 2009 r. Rozdział 3 Ogólne zasady kwalifikowania wydatków Podrozdział 1 Podstawowe zasady kwalifikowania wydatków pkt. 1 lit. d co do zasady wszystkie wydatki w ramach PO KL są kwalifikowalne, o ile są udokumentowane. W związku z brakiem dowodów, iż ww. kwoty zostały rzeczywiście wypłacone należy uznać w tym zakresie wydatki wskazane we wnioskach o płatność za nie udokumentowane i w konsekwencji przedmiotowe kwoty za niekwalifikowalne.
Mając na uwadze powyższe, organ zobowiązał stronę do zwrotu środków z tytułu nierozliczonych kwot w zgłoszonych wnioskach o płatność w wysokości 6.357,24 zł oraz kwoty wynikającej z nałożenia korekty finansowej ze względu na niezastosowanie zasady konkurencyjności w wysokości 42.290,56 zł. to jest łącznie 48.647,80 zł.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem S. złożyło odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. Odwołujący częściowo nie zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji i zarzucił błędne zsumowanie zakwestionowanych zamówień. Zdaniem odwołującego, zarówno w przypadku zamówienia na zakup drugiego śniadania, jak i zakup usługi przewozu dzieci nie było spełnionej przesłanki podmiotowej, tj. nie było możliwości wykonania każdego z powyższych zamówień przez jednego wykonawcę. Odwołujący wskazał, że projekt był realizowany na terenie 5 powiatów i 6 gmin, gdzie zlokalizowane były przedszkola objęte wsparciem, a niewielka liczebność dzieci w każdym z nich powodowała, że logika i zdrowy rozsądek nakazywały dokonywać zakupów na bieżąco przez każde z przedszkoli z osobna.
Natomiast w zakresie zamówienia na zakup materiałów do prowadzenia szkoleń i zajęć, zdaniem odwołującego, nie było spełnionego kryterium tożsamości przedmiotowej, w związku z czym również nie było konieczności zsumowania ww. zamówienia w ramach całego projektu i zastosowania zasady konkurencyjności. Odwołujący wskazał, że skoro "zgodnie z kryterium tożsamości przedmiotowej zakup musi być tego samego rodzaju i o tym innym przeznaczeniu", to "problematyczne jest uznanie za tożsame zakup papieru - wykorzystywanego w biurze, szkoleniach i materiałach do prowadzenia zajęć - z zakupem plasteliny, modeliny i bibuły wykorzystywanych jako materiał do prowadzenia zajęć". Odnośnie błędów w rozliczeniach wniosków o płatność, Odwołujący wskazał, że "nie neguje zasadności uznania wymienionych w decyzji wydatków za niekwalifikowalne", natomiast jego zdaniem,,IP powinna obniżyć wartość dotychczas rozliczonych środków o te kwoty, jednak ze zwrotem należy poczekać do akceptacji pozostałych wniosków i całkowitego rozliczenia projektu".
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek wniesionego odwołania, Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] uchylił decyzję Marszałka Województwa [...] w części dotyczącej zwrotu kwoty w wysokości 25.324,70 zł wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych liczonymi od kwoty 7.841,10 zł od dnia 16 października 2009r. oraz od kwoty 17.483,60 zł od dnia 27 lipca 2010r. i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wskazano, iż zamówienie, o którym mowa w § 20 umowy o dofinansowanie projektu oznacza zamówienie, w którym spełnione są łącznie następujące kryteria:
- a) tożsamość przedmiotowej zamówienia (usługi, dostawy i roboty budowlane tego samego rodzaju i o tym samym przeznaczeniu);
- b) tożsamość czasowa zamówienia (możliwe udzielenie zamówienia w tym samym czasie);
- c) tożsamość podmiotowa zamówienia (możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę).
Dla ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jednym zamówieniem, czy też z odrębnymi zamówieniami konieczna jest analiza okoliczności konkretnego przypadku w oparciu o ww. kryteria.
W ocenie organu odwoławczego przy dokonywaniu zakupów artykułów na potrzeby zorganizowania drugiego śniadania w ramach projektu nie zaistniała tożsamość czasowa zamówienia i z tego względu nie zachodziła konieczność stosowania zasady konkurencyjności, gdyż zakupy te nie stanowiły jednego zamówienia, którego wartość przekraczała 14.000 EUR. Ponadto, z uwagi na rozprzestrzenienie punktów przedszkolnych, z których każdy mógł mieć inne zapotrzebowanie każdego dnia, nie zaistniała również tożsamość podmiotowa zamówienia.
Zdaniem Ministra, podział zamówienia dotyczącego zakupu drugiego śniadania był uzasadniony, a odwołujący miał prawo traktować poszczególne zakupy jako odrębne zamówienia. Ponieważ poszczególne zakupy w ww. zakresie nie przekroczyły równowartości kwoty 14.000 EUR, brak było podstaw do kwestionowania wydatków w wysokości 25.324,70 zł związanych z ww. zamówieniem.
Oceniając natomiast zamówienie dotyczące zakupu materiałów do prowadzenia szkoleń i zajęć, Minister nie podzielił argumentów S. w zakresie braku spełnienia przesłanki tożsamości przedmiotowej zamówienia. Dla uznania, że przedmiot zamówienia jest "tego samego rodzaju i o tym samym przeznaczeniu" wystarczającym jest, że nabywane przedmioty mają przynajmniej jedno, wspólne przeznaczenie. Natomiast okoliczność, iż ww. przedmioty mogą mieć również odmienne przeznaczenie, nie zmienia wówczas tego, iż nadal mają one przynajmniej jedno, wspólne przeznaczenie. Jak słusznie wskazał odwołujący, nabywany w ramach projektu papier mógł być przeznaczony do użycia zarówno podczas prowadzenia biura, jaki i podczas szkoleń czy zajęć z dziećmi. Jednakże z powyższego nie wynika, że papier nie jest tego samego rodzaju i nie ma tego samego przeznaczenia, co plasteliny, modeliny i bibuły wykorzystywane jedynie do prowadzenia zajęć.
Zdaniem organu, nie budzi również wątpliwości, iż ww. materiały składające się na przedmiot zamówienia mogły zostać nabyte u jednego wykonawcy, a zamówienie mogło zostać udzielone w tym samym czasie. W takich sytuacjach odwołujący z przyczyn organizacyjnych, ekonomicznych czy funkcjonalnych mógł dzielić ww. zamówienie na części, jednakże jako wartość poszczególnych zakupów każdorazowo obowiązany był traktować wartość całego zamówienia, które przekraczało równowartość kwoty 14.000 EUR. Tym samym kwota 10.572,35 zł stanowiąca korektę finansową w wysokości 25% wydatków poniesionych w ramach ww. zamówienia jest wydatkiem niekwalifikowalnym.
Podobnie Minister ocenił zamówienie na usługi przewozów autokarowych dzieci. Zdaniem organu, za niewystarczające należy uznać wyjaśnienia S., iż znajomość rynku lokalnego była wystarczającym powodem do uznania, że brak jest wykonawcy, który byłby w stanie wykonać przedmiotowe zamówienie. Ponieważ w przypadku ww. zamówienia również przesłanki tożsamości czasowej i przedmiotowej są spełnione, należy uznać, że Odwołujący zobowiązany był do zastosowania zasady konkurencyjności, czemu uchybił. W związku z powyższym, kwota 6.393,51 zł stanowiąca korektę finansową w wysokości 25% wydatków poniesionych w ramach ww. zamówienia jest wydatkiem niekwalifikowalnym.
Tym samym, w związku z naruszeniem przez stronę zasady konkurencyjności, organ odwoławczy uznał niekwalifikowalność wydatków w wysokości 16.965,86 zł. Wyjaśnił, że podstawą stwierdzenia niekwalifikowalności ww. wydatków jest naruszenie przez stronę Podrozdziału 3.1 pkt 8 Wytycznych z dnia 27.03.2009 r., zgodnie z którym wydatki w ramach projektu powinny być ponoszone zgodnie z zasadą konkurencyjności, określoną w umowie o dofinansowanie projektu.
Odnosząc się do kwestii uznania za niekwalifikowalne wydatków nieudokumentowanych i błędnie rozliczonych we wnioskach o płatność w łącznej kwocie 6.357,24 zł. Minister podkreślił, iż odwołujący, co do zasady, zgodził się z uznaniem ww. wydatków za niekwalifikowalne, zarzucił jednak organowi I instancji, iż nie powinien on wzywać do zwrotu ww. środków, a odjąć je od pozostałych wydatków w ramach całkowitego rozliczenia projektu. Organ wyjaśnił, iż należy mieć na uwadze, że ww. wydatki zostały wykazane we wnioskach o płatność, które były już zatwierdzone na etapie stwierdzania niekwalifikowalności wydatków.
Ponadto, wezwanie do zwrotu ww. środków nastąpiło po okresie, w którym odwołujący powinien był zwrócić niewykorzystaną część otrzymanego dofinansowania (zgodnie z § 28 ust. 4 umowy o dofinansowanie projektu). Tym samym, na tym etapie brak było możliwości rozliczenia ww. środków niekwalifikowalnych w inny sposób niż poprzez ich zwrot.
Reasumując, Minister wskazał, iż na podstawie przekazanych dokumentów źródłowych uznał za możliwe do rozliczenia w ramach projektu część kosztów bezpośrednich związanych z zamówieniem na drugie śniadanie, i w tym zakresie zaskarżona decyzja została uchylona, a postępowanie umorzone. W pozostałej zaś części utrzymano decyzję organu I instancji w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. wniosło o uchylenie w części decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie zwrotu środków w wysokości 16.965,86 zł. Zarzucono naruszenie przepisów proceduralnych, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
- - art.7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli;
- - art.9 k.p.a. poprzez brak wyczerpującej informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie praw skarżącej strony, całkowite pominięcie obowiązku czuwania nad tym, aby strona postępowania nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i nie udzielenie żadnych wskazówek w tym względzie.
Strona skarżąca podniosła, iż zarówno organ I jak i II instancji nie zwrócił się o przedstawienie sytuacji finansowej S., nie odniósł się również do roli, jaką odgrywa w społeczności lokalnej i regionalnej. Wskazała, iż nawet jeśli popełniono błąd, to nie było to celowe i doprowadziło do powstania jakichkolwiek szkód. W odczuciu strony skarżącej, ukarano ją za prospołeczną postawę. Tym samym postępowanie organów administracji nie budzi zaufania do władzy publicznej.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Na wstępie należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania skargi przed tut. Sądem między stronami sporna jest tylko zasadność obciążenia korektą finansową za naruszenie zasady konkurencyjności przy zakupie usługi przewozu dzieci oraz zakupu materiałów do prowadzenia szkoleń i zajęć.
Sąd podziela pogląd Stowarzyszenia, że przy wydatkowaniu dofinansowania na powyższe towary i usługi nie doszło do naruszenia zasady konkurencyjności. Zgodnie z § 20 umowy z dnia 1 września 2009 r. o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w przypadku realizacji zamówień przekraczających w złotych polskich równowartość kwoty 14 tys. euro netto wykonywanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą beneficjent został zobowiązany do wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech potencjalnych wykonawców, jeśli na rynku istnieje trzech potencjalnych wykonawców danego zamówienia. Jest poza sporem, że aby mówić o jednym przedmiocie zamówienia muszą być spełnione łącznie następujące kryteria:
- a) tożsamość przedmiotowa zamówienia (usługi, dostawy i roboty budowlane tego samego rodzaju i o tym samym przeznaczeniu);
- b) tożsamość czasowa zamówienia (możliwe udzielenie zamówienia w tym samym czasie);
- c) tożsamość podmiotowa zamówienia (możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę).
Należy zatem przeanalizować zakwestionowane kategorie wydatków pod kątem spełnienia przez nie powyższych kryteriów.
Przede wszystkim należy przypomnieć, że projekt dotyczył dofinansowania przez okres trzech lat codziennych kosztów działalności grupy małych przedszkoli wiejskich położonych na terenie Województwa [...]. Obejmował 13 przedszkoli położonych na terenie całego województwa, nieraz w znacznej od siebie odległości.
Usługa przewozu dzieci wynikała z dwóch określonych we wniosku o dofinansowanie zadań – przewidzianych w ramach zadania 9- Zajęcia wspomagające rozwój wyjazdów edukacyjnych (przewidziano 10 wyjazdów po 850 zł obejmujące przejazd i bilety wstępu) oraz w ramach zadania 12 Integracja ze środowiskiem lokalnym przejazdu dzieci na uroczystości związane z Dniem Dziecka (przewidziano 850 zł na jedno przedszkole). Jest poza sporem, że usługa przewozu przypadająca na jedno przedszkole nie przekracza kwoty 14tys. euro. Beneficjent tłumaczył, że z uwagi na specyfikę projektu każde przedszkole było w ramach projektu traktowane oddzielnie, jako oddzielny podmiot, realizujący w swoim środowisku lokalnym zadania związane z wyrównywaniem poziomu dzieci ze środowisk wiejskich. Po drugie zaś wskazywał, że brak było możliwości objęcia usługi przejazdu dzieci jednym zamówieniem, gdyż z uwagi na znaczne odległości skorzystanie z jednego przewoźnika było niemożliwe.
W ocenie Sądu argumenty skarżącego S. są w pełni zasadne. Sam projekt zakładał dużą samodzielność poszczególnych przedszkoli w realizowaniu założonych celów. Mogły one, w ramach limitów kwotowych, samodzielnie decydować o terminach i kierunku wyjazdów edukacyjnych (zadanie nr 9), zaś wydatki na wspólne spotkania z okazji Dnia Dziecka nie przekroczyły kwoty 14 tys. euro. Kwestie te koordynator projektu M. G. kilkakrotnie wyjaśniał w trakcie postępowania kontrolnego, a następnie związanego z ustaleniem kwoty dofinansowania podlegającej zwrotowi, bardzo szczegółowo w dołączonych do odwołania pismach (k 732 do 737).
W ocenie Sądu kwestionowanie wyjaśnionej przez koordynatora braku możliwości objęcia wszystkich przewozów jednym zamówieniem, nie znajduje żadnych podstaw. Jest on osobą o dużym doświadczeniu w prowadzeniu placówek oświatowych, zorientowaną w warunkach lokalnych. W w/w piśmie M. G. szczegółowo wyjaśnia np. w jaki sposób przejazdy były zorganizowane na terenie Gminy G., na terenie której działa S., jakie są możliwości lokalnych przewoźników.
Poza wszystkim trudno sobie wyobrazić zamówienie, w którym podane być mogą co najwyżej miejsca wyjazdu i ich ilość w ciągu trzech lat. Nieznana pozostawała przecież ilość osób, terminy oraz miejsca docelowe, gdyż cele i terminy wycieczek były ustalane przez każde przedszkole samodzielnie, zaś ilość dzieci w ciągu trzech lat ulegać musiała zmianom. W tych konkretnych warunkach wymóg, aby do zakupu usługi przewozu zastosować tryb konkurencyjny razi zbytnim formalizmem.
Do samo dotyczy zakupu materiałów do prowadzenia zajęć, szkoleniowych oraz biurowych. Jak wynika ze znajdującego się na karcie 713 akt adm. zestawienia, sporządzonego przez stronę skarżącą, w ciągu trzech lat realizacji projektu 13 przedszkoli na powyższe towary wydało 113.620, 81 zł z zaplanowanych 125.250 zł. Kwoty wydane przez poszczególne przedszkola bardzo się od siebie różnią – od 25.078,38 zł (O.) do 2683,74 zł (S.). W przypadku każdego przedszkola zakupy te były dokonywane przynajmniej kilkanaście razy w ciągu wspomnianych trzech lat i na ogół są to rachunki na kwoty nie przekraczające kilkuset złotych (zestawienia na kartach od 693 do 712 akt adm.). Z zestawienia na k 695 Szkolenia Materiały do prowadzenia wynika, że wydano na nie ok. 1100 zł. Z zestawienia na k 693 i 694 Koszty pośrednie – papier, tusze, archiwizacja wynika, że na tę kategorię wydatków została wydana kwota 12.207,10 zł. Na materiały do zajęć językowych wydano zbiorczo 10.123,68 zł. Zdaniem Sądu tylko do tych kategorii można by przyjąć, że są to wydatki możliwe do zaplanowania i zrealizowania w ramach jednego zamówienia. Nie przekraczają one nawet po zsumowaniu kwoty 14.000 euro.
Należy zgodzić się ze skarżącym, że nie było możliwości realizowania pozostałych zakupów w jednym miejscu, u jednego dostawcy, w ramach jednego zbiorczego zamówienia. Były to bowiem materiały związane z bieżącą działalnością przedszkola, uzupełniane w ramach bieżących potrzeb i posiadanych limitów środków na nie, niemożliwe do zaplanowania z góry na okres trzyletni. Ponadto trudno sobie wyobrazić, że pracownicy przedszkola, w którym zabrakło plasteliny czy kredek jadą do zakupy wartości kilkuset złotych do miejscowości oddalonej o 60-80 km, zamiast zaopatrzyć się u pobliskiego sprzedawcy.
W ocenie Sądu organy obu instancji nie wzięły pod uwagę specyfiki projektu, który – co należy jeszcze raz podkreślić – dotyczył finansowania bieżącej działalności kilkunastu małych przedszkoli rozrzuconych na terenie kilku gmin, a także powiatów, w znacznej od siebie odległości. Projekt ten nie miał dotyczyć, co ładnie ujmuje koordynator projektu w piśmie na karcie 735-737 akt administracyjnych, dostarczania przez S. usługi edukacyjnej, ale upowszechniania edukacji przedszkolnej na terenach wiejskich i aktywizacji lokalnych społeczności.
Tak formalistyczne podejście jest tym bardziej dziwne, że argumenty S. dot. rozliczenia kosztów zakupu drugich śniadań znalazły uznanie w oczach Ministra i w tej części uznano, że strona nie naruszyła zasady konkurencyjności. Zdaniem Sądu argumenty te są tożsame dla kategorii wydatków, co do których nałożenie korekty zostało uznane za zasadne. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy nie sposób jest uznać, że zakup usługi przewozu dzieci i zakup materiałów do prowadzenia zajęć, biurowych i szkoleniowych mogły być objęte jednym zamówieniem. Oznacza to, że wydatki te nie przekroczyły pułapu określonego w § 20 umowy o dofinansowanie.
W konsekwencji należy uznać, że zaskarżona decyzja w części utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] co do kwoty korekty tj 16.965,86 zł została wydana z naruszeniem art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.).
Wobec uznania, że brak było podstaw do nakładania korekty, zbyteczne jest rozważanie trafności zarzutów skarżącego S. co do wysokości tej korekty.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszaie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a orzekł jak w wyroku.