Uzasadnienie
K. Sp. z o.o. w C. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu odsetek od kwot pozostałych do rozliczenia w ramach zaliczki wypłaconej z tytułu realizacji umowy o dofinansowanie.
We wniosku Skarżąca wskazała, że jej sytuacja finansowa znacząco utrudnia zapłatę wskazanej w decyzji kwoty ([...] zł), a jej uiszczenie stanowiłoby zagrożenie dla realizacji projektu. Ponadto nawet gdyby nastąpił późniejszy zwrot spełnionego przez Skarżącą świadczenia, do którego została zobowiązana w zaskarżonej decyzji, może dojść do nieodwracalnych skutków. Powyższe wynika z faktu, że realizacja projektu ograniczona jest w czasie nie tylko z uwagi na zobowiązania umowne ale także z uwagi na kończąca się perspektywę finansową i niemożliwość wydatkowania środków pochodzących z UE po okresie finansowania. Dlatego odzyskanie środków pochodzących z UE, nawet w razie uchylenia decyzji może okazać się niemożliwe po rozliczeniu perspektywy finansowej, z której pochodzi dofinansowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04).
W ocenie Sądu przedstawiona przez stronę argumentacja uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki. Należy mieć na uwadze, że konieczność zwrotu przez Skarżącą środków wskazanych w zaskarżonej decyzji wiązałaby się z przesunięciem środków finansowych z pierwotnie przeznaczonych na dalszą realizację projektu – na zaspokojenie należności wynikających z zaskarżonej decyzji, co mogłoby doprowadzić do zaprzestania realizacji projektu, a w konsekwencji do konieczności zwrotu dofinansowania wraz z odsetkami.
Zatem konieczność wstrzymania wydatkowania środków na cele związane z realizacją współfinasowanego projektu wiąże się z ryzykiem jego niezrealizowania i spowodowania znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozwiązania umowy o dofinansowanie i obowiązku zwrotu udzielonego wsparcia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.