Uzasadnienie
Zarządzeniem z 7 lipca 2009 r. K. A. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Korespondencja obejmująca powyższe zarządzenie została doręczona do rąk skarżącego w dniu 14 lipca 2009 r.
W dniu 23 lipca 2009 r. wnioskodawca nadał w polskiej placówce pocztowej wniosek o przyznanie prawa pomocy wraz z wypełnionym formularzem PPF z 22 lipca 2009 r.
Wobec tego, iż wniosek o prawo pomocy, w tym o zwolnienie od kosztów sądowych, został złożony po upływie zakreślonego terminu 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego, postanowieniem z 9 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę cudzoziemca.
We wniosku strona wskazała, iż zamieszkuje w ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada źródła dochodów, nieruchomości ani zasobów pieniężnych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemka zamieszkuje w ośrodku dla cudzoziemców i otrzymuje pomoc od państwa polskiego, co świadczy o trudnej sytuacji materialnej w jakiej się znajduje. Ponadto wzięto pod uwagę, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.