Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tego samego dnia skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania do wykonania tych zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 czerwca 2016 r., a więc termin na ich wykonanie upłynął w dniu 9 czerwca 2016 r.
Pismem z dnia 21 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia ww. braków skargi. Jednocześnie pełnomocnik złożył pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 23 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do dokonania ww. czynności. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II GZ 120/17 oddalił zażalenie na postanowienie sądu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 czerwca 2016 r. W wezwaniach tych zawarto pouczenie, że ich niewykonanie spowoduje odrzucenie skargi, pomimo tego ww. brak formalny oraz brak fiskalny skargi nie zostały usunięte w zakreślonym terminie. Wniosek o przywrócenie tego terminu został zaś prawomocnie oddalony.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.] należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy (pkt. 2 sentencji).