Uzasadnienie
M. B. (dalej: Skarżący) wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W przekazanej przez organ Sądowi odpowiedzi na skargę, pełnomocnik ARiMR wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jak podkreślił pełnomocnik organu, Skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest pismo ARiMR z (...) marca 2017 r., podczas gdy skarga do sądu administracyjnego służy jedynie na pismo ARiMR z (...) lutego 2017 r. znak (...) o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Aby możliwym było skuteczne wniesienie środka zaskarżenia, o którym mowa w przepisie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 892) sięgnąć należy do odpowiednich regulacji ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Przystępując do rozpoznania sprawy wskazać należy, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935, dalej jako ustawa zmieniająca). Na mocy art. 9 ustawy zmieniającej wprowadzono zmiany w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). Na podstawie art. 9 pkt 2 i pkt 3 zostały zmienione przepisy art. 52 § 2 i 3 oraz art. 53 § 1, 2, 3 p.p.s.a.
Stosownie do art. 17 pkt 1 ustawy zmieniającej do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Na podstawie art. 17 pkt 2 przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Przedmiotem rozpoznawanej sprawy są akty z zakresu działania administracji publicznej wydane w dniu 31 marca 2017 r. oraz w dniu 20 lutego 2017 r., a więc przed wejściem w życie przepisów art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r.
W stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2017 r. tj. przed wejściem w życie ustawy zmieniającej udzielenie odpowiedzi przez organ na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa miało znaczenie formalne tj. dla oceny zachowania terminu skargi, a warunkiem obligatoryjnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego było wystąpienie z takim wezwaniem do organu. Art. 53 § 2 p.p.s.a. przewidywał również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi.
W niniejszej sprawie zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega pismo z (...) lutego 2017 r. znak (...) wydane przez Podlaski Oddział Regionalny ARiMR informujące Skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. To właśnie pismo stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest pismo z (...) marca 2017 r. nr (...) stanowiące odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na taką odpowiedź zaś - jak wyjaśniono powyżej - skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.