Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt WA [...] referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym [...] [...] – XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego ustanowił kuratora dla [...] Sp. z o.o. w [...] – nieposiadającej organu uprawnionego do jej reprezentowania.
W dniu 21 maja 2018 r. kurator wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy ww. postanowienia zakres uprawnień kuratora określony został jako upoważnienie do reprezentowania [...] Sp. z o.o. w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w sprawie zwrotu środków pochodzących z umowy o dofinansowanie projektu "Modyfikacja istniejącej platformy e-learningowej i wdrożenie dedykowanej internetowej platformy B2B, automatyzującej procesy biznesowe między [...] Sp. z o.o. i jej partnerami".
Wobec powyższego skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentowania spółki oraz przedłożenie dokumentu, z którego wynika umocowanie do podpisania skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi kurator nadesłał ww. postanowienie z 19 kwietnia 2017 r., które nie upoważnia do wystąpienia ze skargą na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania. W orzeczeniu tym brak jest bowiem jakiejkolwiek wzmianki, że mocą tego postanowienia reprezentacja kuratora rozciąga się na reprezentację spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Rozszerzająca interpretacja umocowania jest niedopuszczalna.
Reasumując, w niniejszej sprawie kurator, który wniósł skargę w imieniu spółki, nie jest umocowany do reprezentowania skarżącej, zaś brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.