Uzasadnienie
Pismem z 12 stycznia 2007 r. S. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] grudnia 2006 r., nr [...].
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 16 lutego 2007 r., skarżąca spółka została zobowiązana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z 7 marca 2007 r., skarżąca nadesłała potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z 1 stycznia 2006 r. udzielonego przez prokurenta spółki M. A. pracownikowi spółki A. S. oraz potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu aktualnego z KRS według stanu na dzień 7 lutego 2007 r. (k. 20 – 24 akt sądowych). Z nadesłanego odpisu z KRS wynika, że ostatniego wpisu dokonano 21 listopada 2006 r.
Sąd zważył, iż osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez swoje organy. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. W tym przypadku będzie to Kodeks Spółek Handlowych. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie stanowi, że przedstawiciel ustawowy, organ albo osoby (...) mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z art. 58 § 1 niespełnienie wskazanych warunków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie przez sąd administracyjny. Wskazane przesłanki dopuszczalności zaskarżenia wskazują warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego.
Skarga do sądu administracyjnego, jako pierwsze pismo skarżącego powinna czynić zadość wymaganiom formalnym, określonym w art. 46 § 1 - 3 cyt. ustawy oraz zawierać elementy określone w art. 57 ustawy (wymagania pisma w postępowaniu sądowym); (por. postanowienie NSA z 28 czerwca 2005 r., sygn. akt sygn. akt II OSK 41/05).
W świetle powyższych rozważań oraz mając na względzie stan niniejszej sprawy należało stwierdzić, że brak formalny skargi nie został usunięty w zakreślonym terminie, bowiem osoba podpisująca skargę nie nadesłała dokumentu potwierdzającego jej uprawnienia do występowania w imieniu skarżącej spółki.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), orzekł jak w sentencji postanowienia.