Uzasadnienie
W dniu 10 stycznia 2006 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Fundację "[...]" z uwagi na nie rozpatrzenie wniosku o wypłatę świadczenia pieniężnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269], sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej.
Powołana ustawa wprowadza więc ograniczenia właściwości sądów administracyjnych przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
W świetle powyższego Sąd stwierdza, iż działalność Fundacji "[...]" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16 października 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej [v. uchwała NSA z 3.12.200lr. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99].
Rozstrzygnięcia Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy przyznania świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi K. B. na bezczynność Fundacji "[...]" polegającej -jak wnosi skarżący- na pozostawaniu w zwłoce w rozpatrzeniu sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270], orzekł jak w sentencji.