Uzasadnienie
A. G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G.. W ocenie skarżącego bezczynność organu polega na niewykonaniu decyzji własnej z dnia [...] czerwca 2015 r. o numerze [...] o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Złożona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, bowiem bezczynność organu polegająca na niewykonaniu przez organ decyzji własnej nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wskazać w pierwszej kolejności należy, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, LEX nr 552736).
Zakres ten został wyznaczony przez przepisy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), którymi zastrzeżono, że bezczynność musi dotyczyć przypadków określonych w pkt 1-4 bądź też innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej.
W ocenie Sądu, żądanie strony nie mieści się w powyższych ramach, bowiem samo wykonanie przez organ administracyjny decyzji, nie stanowi aktu administracyjnego ani czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić jako niedopuszczalną, o czym orzekł – na podstawie art. art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.