Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną C.P. (sygn. akt II GSK 1801/12) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym odrzucono skargę na pismo Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...]. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in., iż pismem z 3 marca 2006 r. znak [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości odniosła się do sugestii C.P. dotyczących oceny finansowej projektu, udzieliła mu informacji dotyczących sposobu analizowania jego zdolności finansowej oraz warunków, jakie powinien spełnić, by przy założeniu merytorycznej poprawności projektu uzyskał on w postępowaniu pozytywną ocenę.
C.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) skargę na bezczynność, polegającą na braku odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] lutego 2012 r. o wydanie decyzji w przedmiocie poprawności formalnej jego wniosku złożonego 3 lutego 2006 r. o dofinansowanie projektu szkoleniowego "[...]" poprzedzone nadaniem wnioskowi numeru SIMIC.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.) zwanej dalej: "p.p.s.a."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W ocenie Sądu przedmiotową skargę należało odrzucić.
Stosownie jednak do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność strona zobowiązana jest do złożenia zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa), a dopiero po wyczerpaniu tego środka, stronie przysługuje skarga na bezczynność organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Ten tryb w niniejszej sprawie nie został zachowany. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że skarżący nie składał zażalenia na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości do organu nadrzędnego, którym jest Minister Rozwoju Regionalnego, co oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. i uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie ww. przepisów prawa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.