Uzasadnienie
Pismem z dnia... kwietnia 2012 r. Skarżąca spółka wniosła skargę na bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie jej wniosku z dnia... marca 2012 r. o stwierdzenie nieważności lub też stwierdzenie wydania z naruszeniem prawa decyzji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z dnia... maja 2008 r.
Skarżąca wniosła o zobowiązanie Ministra Rozwoju Regionalnego do wydania przedmiotowej decyzji w zakresie stwierdzenia nieważności lub też w sprawie wydania z naruszeniem prawa decyzji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z dnia... maja 2008 r. znak....
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) – dalej: ustawy p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sady administracyjne mogą być objęte w drodze ustaw szczególnych akty i czynności administracji publicznej nie wymienione w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Takie przepisy szczególne zawarto m.in. w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (T.j. Dz.U z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej: ustawa z 6 grudnia 2006 r., która to ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę oraz tryb współpracy między nimi.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. programy są dokumentami o charakterze operacyjno-wdrożeniowym ustanawianymi w celu realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju oraz strategii rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3, określającymi działania przewidziane do realizacji zgodnie z ustalonym systemem finansowania i realizacji, stanowiącym element programu. Programy przyjmuje się w drodze uchwały lub decyzji odpowiedniego organu. Zgodnie z art. 15 ust. 4 pkt 1 cytowanej ustawy programami są programy operacyjne - dokumenty, o których mowa w art. 37 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, realizujące cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3; programami operacyjnymi są krajowe programy operacyjne i regionalne programy operacyjne.
Strona skarżąca przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie "nie wydania decyzji administracyjnej" dotyczącej stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa informacji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia... maja 2008 r. znak....
Zauważyć należy, iż wskazane pismo Ministra Rozwoju Regionalnego – Departamentu Zarządzania Europejskim Funduszem Społecznym z dnia... maja 2008 r. stanowiło odpowiedź organu na skierowany protest Skarżącej z dnia... lutego 2008 r. dotyczący rozstrzygnięcia Instytucji Pośredniczącej II stopnia –... Urzędu Pracy w W. w zakresie wniosku o dofinansowanie projektu o numerze... złożonego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.
Przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w przedstawionym powyżej katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę.
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 30g ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej nie stanowią decyzji administracyjnej. Dodatkowo wskazać należy, iż do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r.)
W myśl art. 30c. ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze wyjaśnić należy, iż we wskazanych przepisach szczególnych dotyczących systemu realizacji programów operacyjnych nie przewidziano możliwości złożenia skargi na bezczynność organu. Możliwość złożenia skargi została ograniczona tylko i wyłącznie do sytuacji uzyskania przez stronę negatywnej oceny projektu i wyczerpania przez nią środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego.
Przedmiotowa sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.