Uzasadnienie
H. J. (dalej: Skarżąca) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 10 października 2017 r. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. w sprawie ograniczenia egzekucji i zwrotu przedawnionych odsetek.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wyjaśnił, że Skarżąca nie wyczerpała w sprawie środków zaskarżenia i wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Takim środkiem zaskarżenia, stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: k.p.a. (w stosunku do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po 1 czerwca 2017 r.), jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponaglenie to strona składa do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie przysługiwało Skarżącej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wniesienie skargi na niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Z nadesłanych do Sądu akt sprawy wynika, że Skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku i nie wniosła wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.