Uzasadnienie
Powiat W. (dalej: "powiat", "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Ministra Finansów w sprawie wniosku o zwrot kwoty wpłaconej subwencji oświatowej ogólnej.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarżący nie wystąpił z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa, a wiec nie wyczerpał trybu poprzedzającego złożenie skargi na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego tzw. toku instancji.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać ono wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strona powinna bowiem dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu. Zatem, środkiem zaskarżenia służącym stronie w postępowaniu administracyjnym, było zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., z uwagi na brak organu wyższego stopnia, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem z akt administracyjnych wynika, iż powiat przed wniesieniem skargi nie wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, co potwierdził również organ w złożonej odpowiedzi na skargę.
W ocenie sądu nie stanowi środka zaskarżenia określonego w art. 37 § 1 k.p.a. pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2016 r. zatytułowane "Ostateczne wezwanie do zwrotu kwoty wpłaconej części subwencji oświatowej za 2010 r." W piśmie tym skarżący w istocie bowiem ponawia wniosek o zwrot subwencji oświatowej wpłaconej na konto organu, zawarty w piśmie z [...] marca 2016 r., do którego Minister Finansów ustosunkował się w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. Po otrzymaniu ww. wyjaśnień, a przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powiat nie skierował zaś do Ministra Finansów żadnego pisma, które mogłoby zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w postaci nieustosunkowania się we właściwy sposób do wniosku o zwrot wpłaconej subwencji.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.