Uzasadnienie
10 maja kwietnia 2013 r. K.R. (zwana dalej: skarżącą) wniosła skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wydania postanowienia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż nie ma on kompetencji do załatwienia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2001 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna, ale tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezesa ZUS w sprawie wydania postanowienia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2001 r. wynikającej z tytułu wykonawczego [...] za okres od [...]. Z wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że decyzja Prezesa KRUS dotyczy ściągnięcia należności z tytułu ubezpieczenia rolniczego z emerytury ZUS.
Mając na uwadze treść art. 36 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie wyłączona została kognicja sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2010 r. sygn. akt I OSK 1425/10 wskazał, że przepis art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. i wyłącza kognicję sądów administracyjnych w sprawach decyzji dotyczących ubezpieczeń rolników, a wydawanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zakres aktów i czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. nie obejmuje zatem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2001 r. W sprawach dotyczących decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2001 r. przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym, co oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.