Uzasadnienie
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (zwany dalej: "PFRON" – w związku z wszczętym... stycznia 2007 r. postępowaniem dotyczącym ubiegania się przez "T." Sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwaną dalej: "skarżącą") o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i stwierdzonymi nieprawidłowościami –... kwietnia 2007 r. wstrzymał wypłatę tego dofinansowania (za okres marzec / kwiecień 2007 r.).
Następnie postanowieniem z... maja 2007 r. PFRON zawiesił postępowanie w sprawie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych skarżącej spółce do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez UKS w Ł. W wyniku złożonego przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej – r. pr. M. K. – zażalenia, Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z... grudnia 2007 r. uchylił postanowienia z... maja 2007 r. w całości. W jego uzasadnieniu wskazał, że PFRON zamiast stosować ręczną blokadę w systemie powinien był wydać decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania w związku z nieuzgodnieniem salda, od której strona mogłaby się odwołać ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
Skarżąca pismem z... stycznia 2008 r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z... stycznia 2008 r. uwzględnił zażalenie oraz wezwał organ do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania postanowienia.
W związku z tym, że skarżąca do dnia złożenia skargi (... lutego 2008 r.) nie otrzymała dofinansowania za wnioskowany okres, ani nie została wydana decyzja w tej sprawie, pełnomocnik skarżącej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność PFRON w tym przedmiocie, wnosząc o zobowiązanie PFRON do wypłaty wnioskowanego dofinansowania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarga ta została przekazana przez PFRON do Sądu przy wniosku skarżącej o ukaranie grzywną... lutego 2010 r.
W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu PFRON wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na wydanie decyzji z 15 maja 2008 r. o odmowie wypłaty dofinansowania, która to decyzja została doręczona skarżącej spółce zgodnie z przepisami art. 44 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.).
W piśmie procesowym z... grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że próba doręczenia decyzji odmawiającej wypłaty dofinansowania za okres marzec – kwiecień 2007 r., na którą wskazuje organ, nie może być uznana za prawidłową, ponieważ zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W niniejszej sprawie skarżąca spółka ustanowiła 6 czerwca 2007 r. pełnomocnika, który od tego czasu nieprzerwanie reprezentuje spółkę we wszystkich postępowaniach związanych z wypłatą przedmiotowego dofinansowania. O fakcie ustanowienia pełnomocnika i o treści pełnomocnictwa organ I instancji ma wiedzę od czerwca 2007 r., bowiem pełnomocnictwo to zostało złożone wraz z zażaleniem na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z... maja 2007 r. Powyższe oznacza, że organ I instancji miał wiedzę o ustanowieniu pełnomocnika i jego adresie, nie powinien więc decyzji tej wysyłać spółce.
Podkreślił także, że organ I instancji nie ponowił doręczenia decyzji odmownej, tym razem prawidłowo na adres pełnomocnika, a więc skarżącej nie otworzył się termin do złożenia ewentualnego odwołania. Powyższe powoduje, że wniosek o wypłatę dofinansowania pozostaje bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 52 ust. 1 p.p.s.a., skargę na bezczynność organu można wnieść skutecznie dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Niewyczerpanie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi. W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej wyczerpaniem środków zaskarżenia jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie sąd uznał, iż skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dopełnił wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Skarżący wniósł do Ministra Pracy i Polityki Społecznej zażalenie w trybie art. 37 § 1 w zw. z art. 35 i 36 k.p.a., w którym wskazywał na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie poprzez wydanie decyzji administracyjnej, a po uzyskaniu odpowiedzi organu wyższego stopnia na powyższe zażalenie, wniósł skargę na bezczynność PFRON do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie kwestią o podstawowym znaczeniu jest ustalenie, czy Prezes Zarządu PFRON pozostaje w bezczynności, co do rozpoznania wniosku skarżącej spółki o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za okres marzec – kwiecień 2007 r., wobec wydania przez Prezesa Zarządu PFRON decyzji z... maja 2008 r. nr..., która – według organu – została skutecznie doręczona skarżącej spółce 9 czerwca 2008 r. w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z art. 44 k.p.a.
W związku z powyższym należało zbadać, czy decyzja z... maja 2008 r. została prawidłowo doręczona skarżącej i czy weszła do obrotu prawnego. Badając tę kwestię wskazać należy, że stosownie do treści art. 40 § 2 k.p.a. – jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Oznacza to, że od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, a wobec tego również wszystkie pisma kierowane do strony winny być doręczane pełnomocnikowi. W orzecznictwie podkreśla się iż "przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 1987 r. sygn. akt SA/Wr 875/86 ONSA 1987 Nr 1 poz. 13). Wobec powyższego doręczenie pisma stronie reprezentowanej przez pełnomocnika tylko tej stronie uznać należy za bezskuteczne.
Nie budzi wątpliwości, iż skarżący spółka w toku postępowania administracyjnego od chwili złożenia zażalenia z 6 czerwca 2007 r. była reprezentowana przez radcę prawnego M. K. Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej spółki udzielone zostało tego samego dnia –... czerwca 2007 r. Udzielone pełnomocnictwo obejmowało prawo występowania w imieniu mocodawcy m.in. przed organami administracji publicznej w sprawie dotyczącej dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych osób niepełnosprawnych oraz prawidłowości gospodarowania środkami Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Co prawda do akt administracyjnych sprawy organ I instancji nie załączył przedmiotowego pełnomocnictwa, ale biorąc pod uwagę to, że Minister Pracy i Polityki Społecznej doręczał postanowienia: z... grudnia 2007 r. i z... stycznia 2009 r. pełnomocnikowi skarżącej spółki, jak również to, że z załączonej do akt sądowych kserokopii wyciągu z dziennika korespondencji pełnomocnika skarżącej (k.... akt sąd.) wynika, że takie pełnomocnictwo zostało przesłane do organu, uznać należy, iż organ I instancji był powiadomiony i powinien być w posiadaniu pełnomocnictwa z... czerwca 2007 r.
Wobec powyższego Prezes Zarządu PFRON wydaną... maja 2008 r. decyzję o odmowie wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych w skarżącej spółce pracowników niepełnosprawnych powinien – stosownie do brzmienia art. 40 § 2 k.p.a. – doręczyć pełnomocnikowi. Doręczenie decyzji samej stronie, gdy ustanowiła ona pełnomocnika, nie jest skuteczne i nie powoduje rozpoczęcia biegu terminów do wniesienia środków zaskarżenia. W takiej sytuacji decyzja z... maja 2008 r. faktycznie nie weszła do obrotu prawnego i w konsekwencji organ I instancji pozostaje w bezczynności.
Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 p.p.s.a., zobowiązał organ I instancji do dokonania czynności doręczenia skarżącej spółce decyzji Prezesa Zarządu PFRON z... maja 2008 r. w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku.
O zasądzeniu kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.