Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu – Rady Miasta M. Skarga dotyczy braku działań Rady Miasta prowadzących do wycofania z obrotu prawnego § 4, 5 i 6 Uchwały tego organu z dnia [...] października 2010 r., Nr [...], i doprowadzenia jej treści do zgodności z obowiązującym prawem, zwłaszcza Konstytucją RP.
W bezspornym stanie faktycznym sprawy miało miejsce wydanie w dniu [...] października 2009 r. przez Radę Miasta M. Uchwały Nr [...] w sprawie: realizacji inwestycji "[...]" oraz sposobu jej finansowania. Niepodważalnym faktem jest także stwierdzenie przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W., Uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. (sprostowaną Uchwałą Nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r.), nieważności Uchwały Nr [...] w części dotyczącej jej finansowania opisanego w § 4, 5 i 6.
W tej części zatem Uchwała Rady Miasta M. Nr [...] straciła moc prawną z dniem jej podjęcia i nie funkcjonuje w obrocie prawnym.
W uzasadnieniu Uchwały RIO, Nr [...], z dnia [...] stycznia 2010 r. wskazano, iż powołany w podstawie prawnej kontrolowanej uchwały Nr 337/XXX/09 art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. e ustawy o samorządzie gminnym nie uprawnia rady gminy do podjęcia postanowienia o zaciągnięciu zobowiązania, w którego treści przewidziana jest spłata przez gminę wierzytelności nabytych przez bank od wykonawcy zadania inwestycyjnego. Wskazano również, że Burmistrz Miasta był uprawniony do zawarcia umowy na wykonanie przedmiotowego przedszkola, ale w związku z upoważnieniem Rady zawartym w § 11 ust. 2 lit.a Uchwały budżetowej na 2009 r. dotyczącym zadań inwestycyjnych określonych w załączniku Nr 3 do tej Uchwały.
W powyższym stanie faktycznym i prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie stwierdza, iż z mocy art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga M. Z. na bezczynność organu – Rady Miasta M. podlega odrzuceniu. Jego sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.
Brak drogi sądowej w niniejszej sprawie wynika wprost z treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tylko w przypadkach określonych w pkt. 1 – 4a art. 3 § 2 ppsa. Poza tym zakresem pozostają wymienione w pkt. 5 - 7 akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków czy akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W piśmiennictwie wskazano (Andrzej Kabat, Komentarz do art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Dlatego też w orzecznictwie przyjęto, iż rozpoznając skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa.
W rozpoznawanej sprawie przeprowadzona w powyższym zakresie kontrola wskazała, iż skarga na bezczynność Rady Miasta M. nie dotyczyła spraw wskazanych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co skutkowało jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu z dnia 3 października 2013 r.