Uzasadnienie
Stowarzyszenie... (dalej: strona) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie oferty realizacji zadania publicznego.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 6 listopada 2015 r. pełnomocnik strony został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej KPA).
W piśmie z dnia 12 listopada 2015 r. pełnomocnik na karcie 1 poinformował, że podjęto szereg czynności, które wyczerpują dyspozycję art. 37 KPA. Z kolei na karcie 3 pełnomocnik wyjaśnił, że jego zdaniem przepis art. 37 KPA jest przepisem fakultatywnym a nie obligatoryjnym i jego stosowanie nie jest przymusowe dla formalnego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Dodał, że "Zastosowanie bądź nie trybu wyrażonego w art. 37 KPA nie uchybia istocie wniesionej do tut. Sądu Skargi."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270; dalej - p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Paragraf 2 wskazanego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, przed jej wniesieniem do sądu administracyjnego, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a. Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skoro zatem strona nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia w trybie art. 37 k.p.a., to oznacza, że nie wyczerpała służących jej w postępowaniu środków zaskarżenia. Powyższe powoduje, że skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak sentencji.