Uzasadnienie
Pismem z [...] września 2012r. B. G. złożyła skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w sprawie wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji kończącej postępowanie, do przedłożenia przez organ wydruków z Krajowego Systemu Ewidencji Producentów oraz o przysądzenie zwrotu kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że B. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o podobnej treści i w związku z tym oryginały dokumentów stanowiących akta sprawy znajdujące się w posiadaniu organu zostały przesłane do WSA we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej: p.p.s.a.) który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast stosownie do treści przepisu art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Jak wynika z analizy zgromadzonych w sprawie dokumentów, wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga dotyczy bezczynności Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w sprawie wpisu do ewidencji producentów rolnych.
W tym miejscu należy wskazać, że na gruncie polskiego sądownictwa administracyjnego obowiązuje ogólna zasada skargowości, wedle której do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest wystąpienie ze stosownym żądaniem przez legitymowany podmiot. (por. wyrok NSA z dnia 8.03.2005 r., sygn. akt OSK 1229/04 publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie sądowoadministracyjne może być zatem wszczęte przez wniesienie skargi przez legitymowany podmiot. Jest to pierwsza czynność skarżącego, która stanowi wyraz jego woli w poszukiwaniu na drodze postępowania sądowoadministracyjnego ochrony swoich praw. Istotą legitymacji skargowej jest natomiast uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok NSA z dnia 11.03.2008 r., sygn. akt II GSK 433/07; publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślenia wymaga fakt, że to strona, jako dysponent skargi, decyduje czyj akt, czynność, bezczynność czy przewlekłe działanie będzie stanowić przedmiot zaskarżenia. Skoro zatem w niniejszej sprawie strona skarżąca stwierdziła, że przedmiotem skargi jest bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W., tutejszy Sąd nie może zatem jej rozpoznać merytorycznie i zmuszony jest przekazać skargę jej adresatowi.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę sądowi właściwemu do jej rozpoznania, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a.