Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2017 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w sprawie umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ strona skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej "k.p.a."). Ponadto podniesiono, iż organ w dniu [...] grudnia 2017 r. wydał postanowienie nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem na długo przed datą wniesienia skargi na bezczynność organu, co czyni tę skargę bezprzedmiotową już od dnia wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl § 2 cytowanego przepisu organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w cytowanym art. 37 § 1 k.p.a. Takie wezwanie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.