Uzasadnienie
W dniu 29 sierpnia 2014 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji polegającą na nierozpoznaniu wniosku E. P. o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o odrzucenie skargi w całości, z uwagi na fakt, że decyzją z [...] maja 2014r. nr [...] umorzono całą wymagalną zaległość w płatnościach opłat abonamentowych.
Pismem z 20 października 2014r. skarżący cofnął skargę, gdyż doszło do ustania bezczynności organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.)., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że decyzją [...] maja 2014 roku KRRiT umorzyła zaległości E. P. w płatności opłaty abonamentowej wraz z odsetkami za okres od 1 stycznia 2009r. do 13 sierpnia 2013r. i nie pozostaje w bezczynności.
W piśmie procesowym z 20 października 2014 r. strona skarżąca oświadczyła natomiast, że cofa wniesioną skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W ocenie tut. Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów na podstawie art. 60 w zw. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.