Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].04.2003r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał zgłoszenie celne z dnia 2 maja 2000r. nr [...] za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie. Od powyższego rozstrzygnięcia E. Sp. z o.o. w M. złożyła odwołanie. Odwołanie to zostało przekazane Dyrektorowi Izby Celnej w W. w dniu 10.07.2003r., następnie akta sprawy zostały zwrócone w dniu 27.08.2003r. do Urzędu Celnego w celu ich uzupełnienia w trybie art. 229 Ordynacji podatkowej. W dniu 3.09.2003r. akta ponownie trafiły do Izby Celnej. Pismem z dnia 11.09.2003r. Spółka E. została poinformowana przez organ odwoławczy, że z przyczyn niezależnych organ nie jest w stanie dotrzymać terminu do rozpatrzenia odwołania wyznaczonego w art.139 § 3 Ordynacji podatkowej tj. 2 miesiące od daty jego wpływu. Stosownie do treści art.140 § 1 Ordynacji organ II instancji poinformował skarżącą, iż postępowanie winno zakończyć się w ciągu dwóch najbliższych miesięcy.
Postępowanie odwoławcze nie zakończyło się jednak we wskazanym terminie. Pismem z dnia 25.02.2004r. strona została ponownie poinformowana, że postępowanie wyjaśniające m.in. w sprawie niniejszej powinno zakończyć się w ciągu dwóch najbliższych miesięcy i w tym terminie należy oczekiwać rozstrzygnięć wydanych przez Dyrektora Izby Celnej w W.. Podobnej treści pismo datowane "08.07.2004r." strona otrzymała 14 lipca 2004 r. (wskazany w tymże piśmie termin wynosił 3 miesiące).
W dniu 21 lipca 2004r. E. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W.. W skardze wniosła o wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz przyznanie skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu pisma wskazał, iż zwłoka w załatwieniu sprawy powstała z uwagi na konieczność przeprowadzenia wnikliwego i dokładnego postępowania wyjaśniającego w zakresie dowodów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie oraz ustaleń poczynionych w toku kontroli, a także z przyczyn niezależnych od organu (trwająca reorganizacja struktury administracji celnej, duża rotacja kadry oraz duża liczba spraw prowadzonych w postępowaniu odwoławczym). Wskazał ponadto, że w chwili obecnej postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone, o czym organ odwoławczy poinformował Stronę pismem nr [...] z dnia 16.08.2004r., wskazując jednocześnie na przysługujące jej prawo wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Po upływie terminu określonego w art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa zostanie zaś wydana decyzja, w której organ odwoławczy odniesie się do zarzutów Strony przedstawionych w odwołaniu z dnia 12.05.2003r. W dniu 31.082004r. wpłynęła do akt sprawy kopia decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...].08.2004r. nr [...] wydana w wyniku rozpoznania odwołania Strony wniesionego dnia 12.05.2003r.
Mimo wydania powyższej decyzji pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 14.10.2004r. podtrzymał skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. i ponownie wniósł o zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Podtrzymał też wniosek o przyznanie skarżącej kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zakres kognicji sądów administracyjnych przy rozpoznawaniu skarg na bezczynność organów określa art. 149 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wobec podjęcia przez Dyrektora Izby Celnej w W. decyzji przed rozpoznaniem skargi, brak jest podstaw do wydania wyroku o wyżej wskazanej treści.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje w sposób kompletny zakres kognicji sądów administracyjnych. Nie przewiduje uprawnienia dla sądów do żądania wyjaśnień przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Taki tryb tzw. ponaglenie przewiduje Ordynacja podatkowa w art. 141. Strona, niezależnie od przysługującej skargi do sądu administracyjnego na bezczynność, może skorzystać także z tej możliwości.
Wobec powyższego należy uznać, że skarga wobec wydania decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w W. stała się bezprzedmiotowa i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Popsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w sprawie. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 201 § 1 Popsa.