Uzasadnienie
Pismem z 6 października 2012r. D. B., dalej "skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., dalej "organ" w przedmiocie udostępnienia akt podatkowych.
Skarżący wskazał, że jego żądanie było związane z zamiarem złożenia odwołania od decyzji podatkowej wydanej w jego sprawie. Ponieważ organ "zignorował żądanie" – jak wskazuje skarżący, skarżący złożył odwołanie, ale nie ujął w nim wszystkich zarzutów przeciwko skarżonej decyzji. Działanie organu podatkowego, w opinii autora skargi było celowe i ukierunkowane na utrudnienie stronie dochodzenie jej praw.
W ocenie skarżącego pismo organu z [...] października 2012 r., w którym organ poinformował skarżącego, że nie zrealizuje jego wniosku, ponieważ nie posiada akt podatkowych, bowiem przesłał je do organu odwoławczego jest lakoniczne i banalnie sformułowane.
Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu podatkowego I instancji do zrealizowania jej wniosku lub spowodowanie przekazania go do właściwego organu odwoławczego. Skarżący wskazał, że swój wniosek skierował do Urzędu Kontroli Skarbowej w W. i nie zwracał się z żądaniem udostępnienia akt podatkowych do Izby Celnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżący nie wyczerpał środka prawnego w postaci skargi na bezczynność do organu wyższego stopnia.
Zarządzeniem Sędziego Sprawozdawcy z 3 grudnia 2012r. skarżący został wezwany do wykazania, że przed złożeniem skargi do tut. Sądu skierował ponaglenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia.
W odpowiedzi skarżący pismem z 29 grudnia 2012r. poinformował, że złożył ponaglenie do Ministra Finansów na działanie Dyrektora Izby Celnej w W. Jako dowód załączył pismo z [...] grudnia 2012r. skierowane do Ministra Finansów. Jednocześnie podkreślił, że wielokrotnie informował organy nadzoru o nie wykonaniu żądań strony i ignorowaniu jej praw. Pełna dokumentacja, jak zaznaczył autor pisma jest zawarta w aktach sprawy podatkowej przesłanej do tut. Sądu przy innym piśmie, w ramach skargi wniesionej na inne czynności tego organu podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – dalej "p.p.s.a." skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 141 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 749). Ponaglenie to powinno być skierowane do organu podatkowego wyższego stopnia, albo ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania skarżącego do nadesłania złożonego przed organem wyższego stopnia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie złożył on wymaganego pisma. Nadesłane przez skarżącego pismo zatytułowane "Skarga na działanie Dyrektora Izby Celnej w W." opatrzone datą [...] grudnia 2012r., nie świadczy o wyczerpaniu przez stronę środka prawnego w postaci skargi na bezczynność do organu wyższego stopnia. Po pierwsze brak jest na piśmie prezentaty organu (daty wpływu do organu) lub potwierdzenia nadania w urzędzie pocztowym, a po drugie pismo jest opatrzone datą 9 grudnia 2012r., czyli po złożeniu skargi w przedmiotowej sprawie.
Skarżący nie wykazał, że złożenie skargi do Sądu zostało poprzedzone skierowaniem ponaglenia do organu wyższego stopnia, zatem przyjąć należy, że skarżący złożył bezpośrednio do Sądu skargę na "zaniechanie czynności" przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. W związku z powyższym uznać należy, iż skarżący nie spełnił koniecznego warunku skutecznego wniesienia skargi, czyli nie wyczerpał środków zaskarżenia. W konsekwencji jego skargę jako niedopuszczalną, należy odrzucić.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. w zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.