Uzasadnienie
W dniu 22 stycznia 2013r. (zgodnie z datą stempla pocztowego) T. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa ZUS. Jak wskazała autorka skargi złożyła w dniu 28 września 2012r. wniosek do Dyrektora Oddziału ZUS w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją ZUS w W. z [...] sierpnia 2012r. odmawiającej umorzenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie własne podatnika. W dniu [...] grudnia 2012r. skarżąca wezwała organ do usunięcia skutków bezczynności lecz decyzja nie została do dnia dzisiejszego wydana. Skarżąca podkreśliła także swoją trudną sytuację rodzinną i finansową, której ZUS nie bierze pod uwagę przy wyrównaniu niewypłaconej części emerytury za okres od 30 stycznia 1994r. do 31 grudnia 2005r.
Po przekazaniu przez Sąd skargi do Oddziału ZUS w W., organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż jak uznał żadnej skargi zainteresowana nie złożyła ani w Oddziale ZUS w W., ani w Centrali ZUS w W. A zatem organ nie pozostaje w bezczynności, a jego działania są zgodne z obowiązującymi normami prawa.
Przy piśmie z 26 marca 2013r. skarżąca przesłała - odpowiadając na wezwanie Sądu - odpis wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z potwierdzeniem jego nadania w dniu 28 września 2012r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sprawa nie należy do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i będzie rozpoznana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.
W myśl § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje.
Przepis ten wprowadza więc wyjątek od zasady określonej w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ, którego działalność została zaskarżona. Nie ulega zaś wątpliwości, że przedmiotowa sprawa jest objęta regulacją przytoczonego § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 sierpnia 2008 r., natomiast skarżąca zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Tym samym to ten Sąd jest właściwy do rozpoznania skargi.
Zgodnie z kolei z art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Mając to na względzie, na podstawie ostatnio wymienionego przepisu orzeczono jak w sentencji.