Uzasadnienie
Pismem z 24 października 2005 r. U. Sp. z o.o. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] marca 2003 r. (k. 138 akt adm.)
Pismem z 2 lutego 2006 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. Zgodnie z przepisem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej - ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Na mocy przepisu art. 141 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (t. j. z dnia 4 stycznia 2005 r. [Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60]) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej stronie służy ponaglenie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
Przepis art. 58 §1 pkt 6 ppsa przewiduje, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Sąd stwierdził, że wymieniony w art. 52 ppsa katalog środków zaskarżenia ma charakter przykładowy i zawiera się w nim także ponaglenie przewidziane przepisem art. 141 Ordynacji podatkowej.
Zatem, strona składając skargę w przedmiotowej sprawie nie dopełniła warunku formalnego z art. 52 ppsa i z uwagi na niewyczerpanie trybu odwoławczego bezczynność organu celnego w tym wypadku nie podlega kontroli sądowej, w związku z czym Sąd na podstawie powyższych przepisów oraz przepisu art. 58 §3 ppsa postanowił jak w sentencji.