Uzasadnienie
W dniu... grudnia 2007 r. K. B. wniósł skargę na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz na bezprawne odrzucenie wniosku z inwestycji w gospodarstwach rolnych, powołując się m.in. na przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływana jako: p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę organ -wnosząc o oddalenie skargi- wskazał, iż skarga ta wpłynęła do ARiMR przed rozpatrzeniem przez Prezesa Agencji odwołania skarżącego z... listopada 2007 r. Jeżeli uznać, że przedmiotem skargi była w istocie bezczynność Prezesa ARiMR rozumiana przez skarżącego jako brak odpowiedzi na złożone odwołanie od decyzji Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR z... października 2007 r, to należy stwierdzić, że nie znajduje ona uzasadnienia, gdyż skarżący został poinformowany w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego o wydłużonym terminie do rozpatrzenia ww. odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wymienionego przepisu. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3 ww. art.), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4, oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, o których mowa w § 4a omawianej normy prawnej.
Mając na uwadze powyższą regulację prawną oraz treść rozpoznawanej skargi i akta administracyjne sprawy Sąd przyjął, iż skarga sprowadza się do bezczynności Prezesa ARiMR działającego w sprawie jako organ odwoławczy z uwagi na nierozpatrzenie przez niego odwołania złożonego przez stronę, w którym to m.in. zainteresowany wnosi o zawarcie umowy na dofinansowanie projektu na zakup maszyn do produkcji rolnej. Akta sprawy wskazują więc, iż Prezes ARiMR był obowiązany do wydania decyzji.
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zasada ta ma zastosowanie również w sprawach, których przedmiotem są skargi na bezczynność organów.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, uregulowane w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej: k.p.a. Stosownie do treści wymienionego przepisu, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Na podstawie art. 17 pkt 3 k.p.a, organami wyższego stopnia w stosunku do organów innych niż organy jednostek samorządu terytorialnego i wojewodów są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku, organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością.
W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż na podstawie art. 2 ustawy z 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 31 poz. 264 ze zm.), nadzór nad działalnością Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa sprawuje minister właściwy do spraw rozwoju rolnictwa. Tym samym przed wniesieniem skargi na bezczynność tego organu skarżący winien skierować zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a, do ministra właściwego do spraw rozwoju rolnictwa, a dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego, o ile uzna, iż Prezes ARiMR nadal pozostaje w zwłoce.
Skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie wniósł zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu nadrzędnego, wobec czego nie wyczerpał toku postępowania administracyjnego. Niewyczerpanie przez stronę -przed wniesieniem skargi sądowej-środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje zaś niedopuszczalnością tej skargi.
Na marginesie Sąd dostrzega, iż Prezes ARiMR w dniu... stycznia 2008 r. rozpatrzył odwołanie skarżącego, tj. wydał decyzję.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.