Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2010 r. strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w postępowaniu konkursowym na realizację zadania publicznego.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 marca 2010 r. Sąd zwrócił się do organu o wskazanie, czy strona skarżąca wykonała dyspozycję w trybie art. 37 k.p.a., tj. uprzednio wniosła zażalenie na bezczynność organu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wskazał, że nie wpłynęło doń formalne zażalenie w trybie art. 37 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3 tego aktu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Zatem niezłożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.. do organu wyższego stopnia stanowi naruszenie cyt. wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.