Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 października 2015 r. E. K. wniósł skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie braku odpowiedzi na pisma kierowane przez skarżącego do Poczty Polskiej. W pismach tych skarżący wnosił o doręczenie mu dokumentów na podstawie których prowadzona jest wobec niego egzekucja nieuregulowanych opłat abonamentowych.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona w sprawie, do załatwienia której właściwy jest inny organ, tj. Poczta Polska. Poza tym skarżący nie spełnił formalnego warunku skargi na bezczynność organu, ponieważ przed wniesieniem tej skargi nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucił bezczynność Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji w zakresie braku odpowiedzi na pisma skierowane przez niego do Poczty Polskiej. W pismach tych skarżący wnosił natomiast o doręczenie mu dokumentów, na podstawie których Poczta Polska prowadziła wobec niego egzekucję zaległych opłat abonamentowych. Z treści skargi w powiązaniu z ww. pismami skarżącego wynika zatem, że skarga na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dotyczy niepodjęcia czynności, do której organ ten nie był upoważniony. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz.U. z 2014r., poz. 1204) kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej prowadzi operator wyznaczony w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, tj. Poczta Polska.
Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 5 tej ustawy, uprawnionymi do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej m.in. obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej są kierownicy jednostek operatora wyznaczonego.
Z przepisów tych należy wnioskować, że to właśnie Poczta Polska powinna być organem, do którego należy kierować ewentualny wniosek o udostępnienie dokumentów stanowiących podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego zaległych opłat abonamentowych.
W konsekwencji nie można uznać, że w bezczynności w zakresie udostępnienia ww. dokumentów pozostaje Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, przeciwko której skarżący skierował swoją skargę.
W związku z powyższym należy podkreślić, że w sytuacji, gdy skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy wskazany przez stronę organ, to właściwym jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2004 r., OSK 547/04 (ONSA WSA, nr 3, póz. 51, a także OSP 2006. nr 5. póz. 62 z glosą B. Adamiak, tamże s. 289 i n.). Stanowisko to zostało potwierdzone m.in. w postanowieniu NSA z dnia 2 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 294/12 oraz w postanowieniu WSA we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 53/15.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.